Dergiler / Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi / 2017 / Sayı: 11

YABANCI DİL EĞİTİMİNDE İLETİŞİM YETERLİLİĞİNİN ÖNEMİ (YABANCI DİL EĞİTİMİNDE ÖĞRETMENİN İLETİŞİM YETERLİLİĞİNE İLİŞKİN BİR ARAŞTIRMA)

THE IMPORTANCE OF COMUNICATION COMPETENCE IN FOREIGN LANGUAGE TEACHING (A RESEARCH ON TEACHER’S COMMUNICATION COMPETENCE IN FOREIGN LANGUAGE TEACHING )

Sayfa
124–140
Yayın Tarihi
2017-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte ikinci dil öğrenmede öğretmenin iletişim yeterliliklerini değerlendirmede cinsiyetlere göre bir farklılığın olmadığı ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dil öğrenime ilişkin araştırmalar çok uzun yıllardır devam etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu anlamda ikinci dil öğreniminde iletişim yeterliliğinin gramer ve kurallardan başka, sosyolinguistik, stratejik, söylem bilgisi gerektirdiği ifade edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte ikinci dil öğrenmede öğretmenin iletişim yeterliliklerini değerlendirmede cinsiyetlere göre bir farklılığın olmadığı ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:iletişim yeterliliği · yabancı dil öğretimi · öğretmen-öğrenci iletişimi

Özet

Dil öğrenime ilişkin araştırmalar çok uzun yıllardır devam etmektedir. Bu araştırmaların sonuçlarının genellikle dil öğreniminin psikolojik ve sosyokültürel faktörler ile ilişkisini ortaya koyduğu görülmekle birlikte, son yıllarda gerçekleştirilen araştırmalarda dil öğreniminde iletişim yeterliliği kavramı ön plana çıkmaktadır. Özellikle ikinci dil öğreniminde öğretmenin iletişim yeterliliğinin ikinci dil öğreniminde elde edilen başarıdaki önemi dikkat çekmektedir. Bu anlamda ikinci dil öğreniminde iletişim yeterliliğinin gramer ve kurallardan başka, sosyolinguistik, stratejik, söylem bilgisi gerektirdiği ifade edilmektedir. Bu çalışmada öğretmenin sahip olduğu iletişim yeterliliği, Korkut Owen ve Bugay (2014) tarafından geliştirilen 5 boyut ve 25 maddelik İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği kullanılarak ikinci dil eğitimi alan üniversite öğrencileri ile yüz yüze anket yöntemi ile ölçümlenmiş, elde edilen veriler frekans, faktör analizi ve t-testi ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrencinin ikinci dil öğreniminde öğretmenin iletişim yeterliliklerinden tüm boyutların yaklaşık değerlerde önem taşıdığı, ancak değer verme boyutunun diğerlerine oranla daha fazla kabul gördüğü belirlenmiştir. Bununla birlikte ikinci dil öğrenmede öğretmenin iletişim yeterliliklerini değerlendirmede cinsiyetlere göre bir farklılığın olmadığı ortaya konulmuştur.

Abstract

Researches related to language learning have been in progress for many years. The results of these resarches generally put forth the relationship between sociocultural and psychological factors of language learning as well as the term communication competence in language learning has stood out in recent researches. Especially teacher’s communicative competence is noteworthy in the achivement of foreign language learning. In this sense, it is expressed that communicative competence in a foreign language learning is not only based on grammer and rules of language, but also sociolinguistic, strategic discourse knowledge competence. In this study, teacher’s communicative competence has been evaluated by the questionnaire-Communication Competence Scale- developed by Korkut Owen and Bugay (2014) which contains 25 questions. Participants agreeing to have face to face questionnaire are the students who have been studying English as a foreign language at a university. The results have been evaluated by frequency, factor analysis and t-test. At the end of this study it was found that all the factors in the study have importance at approximate levels; nevertheless, the factor- appreciating- has been highly accepted. In addition to this, there is no difference while learning a foreign language considering the gender in evaluating teacher’s communicative competence.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EGINLI, A. T., BAŞARAN, S. (2017). YABANCI DİL EĞİTİMİNDE İLETİŞİM YETERLİLİĞİNİN ÖNEMİ (YABANCI DİL EĞİTİMİNDE ÖĞRETMENİN İLETİŞİM YETERLİLİĞİNE İLİŞKİN BİR ARAŞTIRMA). Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, Sayı: 11, 124–140. https://ajindex.com/articles/1014092

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Agar M. (2007). Culture Blends. In: Monaghan L, Goodman JEA(Ed.) Cultural Approach to Interpersonal Communication. Essential Readings. Malden MA: Blackwell. Ansarey D. (2012). Communicative Language Teaching İn EFL Contexts: Teachers Attitude and Perception in Bangladesh, ASA University Review 6(1): 61-78 Bachman L.F, (1990). Fundamental Considerations in Language Teaching. Oxford: Oxford University Press.
  2. Bachman, L.F., Palmer, A.S. (1996). Language Testing in Practice: Designing and Developing Useful Language Tests. Oxford: Oxford University Press. Bagaric’ V, Djigunovic’ JM. (2007). Defining Communicative Competence. Metodika, 8(1): 94-10.
  3. Byram M, Gribkova B, Starkey H. (2002). Developing the Intercultural Dimensıon in Language Teaching, a Practıcal Introductıon for Teachers. Strasbourg: Language Policy Division, Council of Europe. Canale M, Swain M. (1980). Theoretical Bases of Communicative Approaches to Second Language Teaching and Testing. Applied Linguistics.(1): 1-47.
  4. Canale, M. (1983). From communicative competence to communicative language pedagogy. In Richards, J. C., & Schmidt, R. W. (Eds.), Language and Communication, London: Longman. Celce-Murcia M, Dörnyei Z, Thurrell S. (1995). Communicative Competence: A Pedagogically Motivated Model with Content Specifications, Issues Applied Linguistics, 6 (2): 5-35.
  5. Chomsky N. (1965). Aspects of the Theory of Syntax. Cambridge, Mass: MIT Pres. Cooley RE, Roach DA. (1984). A Conceptual Framework. In: Bostrom RN (Ed) Competence in Communication: A Multidisciplinary Approach. Beverrly Hills, CA: Sage. Council of Europe (CEF). (2001). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching and Assessment. Cambridge: Cambridge University Press.
  6. Dimitrov N, Dawson DL, Olsen KC, Meadows KN. (2014). Developing the Intercultural Competence of Graduate Students. Canadian Journal of Higher Education, 44 (3): 86 – 103. Dörnyei Z, Thurrell S. (1991). Strategic Competence and How to Teach It, ELT J, 45(1): 16-23
  7. Huda N. (1999). Language Learning and Teaching: Issues and Trends. Malang, Indonesia: Ikipmalang Publisher.
  8. Hymes DH. (1972). On communicative Competence. In: Pride JB, Holmes J (Eds): Sociolinguistics. Baltimore: Penguin Books. Karagöz Y, Kösterelioğlu İ. Ağustos. (2008). İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeğinin Faktör Analizi Metodu İle Geliştirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21: 81-97.
  9. Korkut F. (1996). İletisim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği’nin Geliştiril