KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Studies of The Ottoman Domain (Osmanlı Hakimiyet Sahası Çalışmaları) / 2018 / Cilt: 8 Sayı: 15

SAMSUN İLİNDEKİ EKOTURİZM ALANLARINA BİR ÖRNEK: NEBİYAN DAĞI

Yahya Kadıoğlu0000-0002-9483-1635
Aynur Aydın0000-0001-5915-6489
Sayfa
27–40
Yayın Tarihi
2018-08-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Arazi çalışmaları sırasında çekilen fotoğraflarla çalışma zenginleştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Samsun’da yaz mevsimindeki hava koşullarının deniz turizmini olumsuz etkilemesi ekoturizm alanlarının önemini artırmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu özelliklerinden dolayı yöre 23 Ekim 2011 tarihli ve 28093 sayılı Resmi Gazete’de yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 2011/2295 sayılı kararı ile “Turizm Merkezi” ilan edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Arazi çalışmaları sırasında çekilen fotoğraflarla çalışma zenginleştirilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Nebiyan · ekoturizm · turistik çekicilikler

Özet

Samsun’da yaz mevsimindeki hava koşullarının deniz turizmini olumsuz etkilemesi ekoturizm alanlarının önemini artırmıştır. Nebiyan Dağı sahip olduğu doğal ve kültürel çekicilikleri ile Samsun ilindeki önemli ekoturizm alanlarından biridir. Bu özelliklerinden dolayı yöre 23 Ekim 2011 tarihli ve 28093 sayılı Resmi Gazete’de yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 2011/2295 sayılı kararı ile “Turizm Merkezi” ilan edilmiştir. Sahanın Ondokuz Mayıs İlçe Merkezi’ne, Samsun ve Bafra şehirlerine günübirlik ziyaret edilebilecek mesafede olması yörenin turizm açısından önemini artırmaktadır. Ancak alt yapı, tesis ve tanıtım eksikliği yörede alternatif turizmin gelişmesini engellemektedir. Mevcut potansiyelin değerlendirilmesi durumunda ekoturizm yöre ekonomisine ciddi bir katkı sağlayacak ve kırsal kalkınma açısından önemli bir avantaj sağlanmış olacaktır. Çalışmada gezi-gözlem, akıl yürütme ve mülakat yöntemleri kullanılmıştır. Coğrafi Bilgi Sistemleri ARC-GİS 9 programı kullanılarak amaca uygun haritalar üretilmiştir. Arazi çalışmaları sırasında çekilen fotoğraflarla çalışma zenginleştirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kadıoğlu, Y., Aydın, A. (2018). SAMSUN İLİNDEKİ EKOTURİZM ALANLARINA BİR ÖRNEK: NEBİYAN DAĞI. Studies of The Ottoman Domain (Osmanlı Hakimiyet Sahası Çalışmaları), Cilt: 8 Sayı: 15, 27–40. https://ajindex.com/articles/1006601

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Bolton, M. Conservation and the Use of Wildlife Resources,“Loving them: Wildlife and Ecotourism” Earth Scan Publications, London, 1997. Çetinkaya, S. (2017). “ Nebiler (Aşıklar) ve Ece Şelaleleri ve Yakın Çevresinin Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi ”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 14, Sayı: 40, s. 242 - 258. Doğanay, H. ve Zaman, S. (2016). Türkiye Turizm Coğrafyası. Pegem Akademi, Erzurum. Doğaner, S. (2001). Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitabevi, İstanbul
  2. Eralp, Z. (1983). Genel Turizm. Ankara Üniversitesi, Basın - Yayın Yüksekokulu Yayınları:3, Ankara.
  3. Erdoğan, N. (2005). “ Ekoturizm Betimlemeleriyle İletilenlerin Doğası ”. Gazi Üniversitesi İletişim Dergisi, 20 (1). Honey, M., Rome, A., (2001). Protecting Paradise: Certification Programs for Sustainable Tourism and Ecotourism, Institute for Policy Studies, Washington DC Kaypak, Ş. (2012). “ Ekolojik Turizmin Sürdürülebilirliği ”. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14 (22). Koçan, N. (2012). “ Karaca Mağarası’nın (Gümüşhane) Alternatif Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi ”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 3,(1) Kozak, N., Kozak, M. A. ve Kozak, M. (2015). Gençlik Turizmi. N. Kozak, Genel Turizm İlkeler – Kavramlar. Detay Yayıncılık, Ankara Kuşat, N. (2014). “ Sürdürülebilir Kırsal Kalkınma İçin Bir Alternatif Olarak Kırsal Turizm ve Türkiye’de Uygulanabilirliği ”. Ekonomik ve Sos yal Araştırmalar Dergisi, İstanbul. Özgüç, N. (2015). Turizm Coğrafyası Özellikler ve Bölgeler. Çantay Yayınları, İstanbul. Şahin, G. ve İstanbullu Dinçer, F. (2016). ” Gençlik Turizmi Sorunlarının Analizi ve Çözüm Önerileri ”. 15. Geleneksel Turizm Sempozyu mu, Balıkesir Şahin, K. ve Yılmaz, A. (2009). “ Samsun İlinde Doğal Kaynaklara Dayalı Turizm Arzı ve Planlaması ”. The Journal of International Social Research, Volume:2, Issue: 7. Şahin, K., (2010). “ The impact of climatic on 3S tourism in Samsun, Turkey: The Summer 2008 experience ”. International Journal of Human Sciences, volume: 4, issue:1 Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (2013). Ekonomik Coğrafya Küreselleşme ve Kalkınma. Çantay Kitabevi, İstanbul. Yurcu, M. ve Kasalak, M. A. (2016). “ Ekoturizm Kapsamında Tu ristik Ürün Çeşitlendirmesi: Aydın İli Sultanhisar İlçesi Örneği ”, Turkish Journal of Life Sciences, Volume:1, Issue:1 İnternet Adresleri http://www.ekoturizmdernegi.org/tr.asp?sayfa=5 http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/10/20111023 - 13.htm http://samdak.org/ http://www.19mayis.gov.tr/nebiyan - bolges
  4. Bolton, M. Conservation and the Use of Wildlife Resources,“Loving them: Wildlife and Ecotourism” Earth Scan Publications, London, 1997. Çetinkaya, S. (2017). “ Nebiler (Aşıklar) ve Ece Şelaleleri ve Yakın Çevresinin Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi ”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 14, Sayı: 40, s. 242 - 258. Doğanay, H. ve Zaman, S. (2016). Türkiye Turizm Coğrafyası. Pegem Akademi, Erzurum. Doğaner, S. (2001). Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitabevi, İstanbul
  5. Eralp, Z. (1983). Genel Turizm. Ankara Üniversitesi, Basın - Yayın Yüksekokulu Yayınları:3, Ankara.
  6. Erdoğan, N. (2005). “ Ekoturizm Betimlemeleriyle İletilenlerin Doğası ”. Gazi Üniversitesi İletişim Dergisi, 20 (1). Honey, M., Rome, A., (2001). Protecting Paradise: Certification Programs for Sustainable Tourism and Ecotourism, Institute for Policy Studies, Washington DC Kaypak, Ş. (2012). “ Ekolojik Turizmin Sürdürülebilirliği ”. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14 (22). Koçan, N. (2012). “ Karaca Mağarası’nın (Gümüşhane) Alternatif Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi ”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 3,(1) Kozak, N., Kozak, M. A. ve Kozak, M. (2015). Gençlik Turizmi. N. Kozak, Genel Turizm İlkeler – Kavramlar. Detay Yayıncılık, Ankara Kuşat, N. (2014). “ Sürdürülebilir Kırsal Kalkınma İçin Bir Alternatif Olarak Kırsal Turizm ve Türkiye’de Uygulanabilirliği ”. Ekonomik ve Sos yal Araştırmalar Dergisi, İstanbul. Özgüç, N. (2015). Turizm Coğrafyası Özellikler ve Bölgeler. Çantay Yayınları, İstanbul. Şahin, G. ve İstanbullu Dinçer, F. (2016). ” Gençlik Turizmi Sorunlarının Analizi ve Çözüm Önerileri ”. 15. Geleneksel Turizm Sempozyu mu, Balıkesir Şahin, K. ve Yılmaz, A. (2009). “ Samsun İlinde Doğal Kaynaklara Dayalı Turizm Arzı ve Planlaması ”. The Journal of International Social Research, Volume:2, Issue: 7. Şahin, K., (2010). “ The impact of climatic on 3S tourism in Samsun, Turkey: The Summer 2008 experience ”. International Journal of Human Sciences, volume: 4, issue:1 Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (2013). Ekonomik Coğrafya Küreselleşme ve Kalkınma. Çantay Kitabevi, İstanbul. Yurcu, M. ve Kasalak, M. A. (2016). “ Ekoturizm Kapsamında Tu ristik Ürün Çeşitlendirmesi: Aydın İli Sultanhisar İlçesi Örneği ”, Turkish Journal of Life Sciences, Volume:1, Issue:1 İnternet Adresleri http://www.ekoturizmdernegi.org/tr.asp?sayfa=5 http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/10/20111023 - 13.htm http://samdak.org/ http://www.19mayis.gov.tr/nebiyan - bolges