Dergiler / Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi / 2017 / Özel Sayı 1

BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYLERİ İLE YEME BAĞIMLILIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI

Sayfa
98–108
Yayın Tarihi
2017-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Katılımcıların büyük çoğunluğunda yeme bağımlılığı gözlemlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin ve yeme bağımlılıklarının araştırılması ile aşırı yeme isteği uyandıran gıdaların incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın amacı doğrultusunda öğrencilerin yeme bağımlılıklarının tespiti için Gearhardt ve arkadaşları tarafından 2009’da geliştirilen, 2012 yılında geçerlilik ve güvenilirlik çalışması Bayraktar ve arkadaşları tarafından yapılmış olan Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Katılımcıların büyük çoğunluğunda yeme bağımlılığı gözlemlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Yale Yeme Bağımlığı Ölçeği · Beslenme · Yeme Bağımlılığı

Özet

Bu çalışmanın amacı Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin ve yeme bağımlılıklarının araştırılması ile aşırı yeme isteği uyandıran gıdaların incelenmesidir. Araştırmanın amacı doğrultusunda öğrencilerin yeme bağımlılıklarının tespiti için Gearhardt ve arkadaşları tarafından 2009’da geliştirilen, 2012 yılında geçerlilik ve güvenilirlik çalışması Bayraktar ve arkadaşları tarafından yapılmış olan Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların fiziksel aktivite düzeyinin tespiti için Craig ve arkadaşları tarafından 2003 yılında geliştirilen ve 2005 yılında Öztürk tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bilgiler IBM SPSS statistics 23 programı ile analiz edilmiştir. Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği sonuçlarına göre çalışmaya katılan toplam 383 kişiden 290 tanesi yeme bağımlılığı tanısını karşılamışlardır. Ayrıca ölçekte yer alan aşırı yeme isteği uyandırdığı için aşırı yemekten dolayı sorun yaşanan gıdalar listesinde öğrencilerin en çok seçtiği gıda %44,9 ile gofret/çikolata olurken %32,6 ile kola/gazoz ve %28,7 ile cips ikinci ve üçüncü sırada seçilmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğunda yeme bağımlılığı gözlemlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYHAN, M., ÜNVEREN, A. (2017). BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYLERİ İLE YEME BAĞIMLILIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, Özel Sayı 1, 98–108. https://ajindex.com/articles/1006560

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Arabacı R, Çankaya C. (2007). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Araştırılması, Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1): 1-15.
  2. Aslan Baş U, Livanelioğlu A, Aslan Ş. (2007). Fiziksel aktivite düzeyinin üniversite öğrencilerinde iki farklı yöntemle değerlendirilmesi, Fizyoterapi Rehabilitasyon, 18(1): 11-19.
  3. Balaman Bİ. (2017). Bakırköy İlçesindeki Yetişkin Popülasyonda Yeme Bağımlılığı ve İlişkili Etmenler, Yüksek Lisans Tezi, Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  4. Bayraktar F, Erkman F, Kurtuluş E. (2012). Adaptation Study of Yale Food Addiction Scale, Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 22(ek sayı 1): 38. Çelebi C. (2015). Obezite Hastalarında Yeme Bağımlılığı, Psikopatoloji Ve Kişilik Özelliklerinin Değerlendirilmesi, Tıpta Uzmanlık Tezi, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, İstanbul.
  5. Dayılar H. (2015). Lise Öğrencilerinde Yeme Bağımlılığı ve Etkileyen Faktörler, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  6. Deforche B, Van Dyck D, Deliens T, De Bourdeaudhuij I. (2015).
  7. Changes in Weight, Physical Activity, Sedentary Behaviour and Dietary Intake during the Transition to Higher Education: A Prospective Study, International Journal of Behavioral Nutrition, 12(16): 1-10.
  8. Doğduay G. (2013). Engelli Bireye Sahip Ebeveynlerde Sporun Yaşam Kalitesine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya. Gearhardt AN, Corbin WR, Brownell KD. (2009). Preliminary Validation of the Yale Food Addiction Scale, Appetite, 52: 430-436.
  9. Hone-Blanchet A, Fecteau S. (2014). Overlap of Food Addiction and Substance Use Disorders Definitions: Analysis of Animal and Human Studies, Neuropharmacology, 85: 81-90.
  10. Kaleli S, Kılış N, Erdoğan M, Erdoğan N. (2017). Sakarya Üniversitesi Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Beslenme Alışkanlıkları, Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(2): 12-18.
  11. Kayhan M, Bulunmaz AO, Ünveren A. (2016). Üniversite Öğrencilerinin Yeme Bağımlılıklarının Karşılaştırılması, 7. Ulusal Obezite Kongresi, Bildiri Kitabı: 123. Kıcalı GD. (2015). Üniversite Öğrencilerinde Beslenme Alışkanlıkları ve Yeme Bağımlılığının Farklı Kişilik Özellikleri ve Psikiyatrik Belirtilerle İlişkisinin İncelenmesi, Tıpta Uzmanlık Tezi, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi, Konya. Koçoğlu G, Sümer H, Özdemir L, Polat H. (2001). Spor Bölümüm Öğrencilerinin Beslenme Durumları ve Alışkanlıkları Diğer Öğrencilerden Farklı mı?, Sendrom: 74-80.
  12. Lachat C, Otchere S, Roberfroid D, Abdulai A, Maria F, S