KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi / 2023 / Cilt: 8 Sayı: 1

Osmanlı Ekonomik Sistemi Üzerinden Üretim Faktörlerinin Yeniden Değerlendirilmesi

Re-Evaluation of Production Factors Through The Ottoman Economic System

Yahya AYYILDIZ
Sayfa
37–58
Yayın Tarihi
2023-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede Osmanlı’da ikisi (emek ve devlet) “üretim aktörü”, biri (sermaye) “üretim aracı” olmak üzere üç üretim faktörü olduğu öne sürülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ana akım iktisat teorisinin kabul ettiği ve emek, toprak, sermaye ve girişimciden oluşan faktör bileşimi ve bunların anlamı, modern dönem Avrupa toplumunun öznel koşullarından kaynaklanmıştır, yani evrensel bir nitelik sergilemez.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle Osmanlı ekonomik sistemini açıklayabilmek için buna uygun yeni bir faktör bileşimi önermek zorunludur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede Osmanlı’da ikisi (emek ve devlet) “üretim aktörü”, biri (sermaye) “üretim aracı” olmak üzere üç üretim faktörü olduğu öne sürülmüştür.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Üretim Faktörleri · Emek · Sermaye

Özet

Ana akım iktisat teorisinin kabul ettiği ve emek, toprak, sermaye ve girişimciden oluşan faktör bileşimi ve bunların anlamı, modern dönem Avrupa toplumunun öznel koşullarından kaynaklanmıştır, yani evrensel bir nitelik sergilemez. Bu nedenle Osmanlı ekonomik sistemini açıklayabilmek için buna uygun yeni bir faktör bileşimi önermek zorunludur. Osmanlı toplumunun askerî ve reaya diye iki sınıfa ayrılmasından hareketle askerî sınıfı temsilen devlet (örgütlü emek), reaya sınıfını temsilen de emek (canlı emek), iki üretim faktörü olarak önerilebilir. Bununla birlikte üretim için gerekli olan toprak, maden, hayvan, menkul mal gibi araçlar da sermaye (birikmiş emek) başlığı altında toplanabilir. Bu makalede Osmanlı’da ikisi (emek ve devlet) “üretim aktörü”, biri (sermaye) “üretim aracı” olmak üzere üç üretim faktörü olduğu öne sürülmüştür.

Abstract

The combination of factors accepted by the mainstream economic theory, consisting of labor, land, capital and entrepreneur, and their meaning, has arisen from the subjective conditions of modern period European society, that is, it does not exhibit a universal character. Therefore, in order to explain the Ottoman economic system, it is necessary to propose a new combination of factors suitable for it. Based on the division of Ottoman society into two classes as military and reaya, the state (organized labor) representing the military class and labor (living labor) representing the reaya class can be suggested as two production factors. In addition, means such as land, mines, animals, movable goods required for production can also be grouped under the heading of capital (accumulated labor). Thus, it was suggested that there were three factors of production in the Ottoman economic system, two of which (labor and state) were “actors of production” and one (capital) was “means of production”.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYYILDIZ, Y. (2023). Osmanlı Ekonomik Sistemi Üzerinden Üretim Faktörlerinin Yeniden Değerlendirilmesi. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 1, 37–58. https://ajindex.com/articles/1005918

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (36)

  1. Althusser, L. (2000). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. (Y. Alp ve M. Özışık, Çev.), İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Anievas, A., ve Nişancıoğlu, K. (2015). Batı’nın Egemenliği Nasıl Kuruldu?. İstanbul:
  4. Yordam Kitap. Aren, S. (1990). Ekonomi El Kitabı. İstanbul:
  5. Gerçek Yayınevi.
  6. Barkan, Ö.L. (1986). Türk Hukuk Tarihine Giriş (VIII). BTTD, 22. Bell, D. (1999). The Coming of Post-Industrial Society. New York: Basic Books. Cantillon, R. (2010). An Essay on Economic Theory. Alabama: Ludwig von Mises Institute. Clark, J.B. (2007). Essentials of Economic Theory. Alabama: Ludwig von Mises Institute. Dilthey, W. (1999). Hermeneutik ve Tin Bilimleri. (D. Özlem, Çev.), İstanbul:
  7. Paradigma Yayınları.
  8. Divitçioğlu, S. (2010). Asya Üretim Tarzı ve Osmanlı Toplumu. İstanbul: T. İş Bankası Kültür Yayınları.
  9. Engels, F. (2003).
  10. Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni. Ankara:
  11. Eriş Yayınları.
  12. Fındıkoğlu, Z. (1946). Türkiye’de İktisat Tedrisatı Tarihçesi ve İktisat Fakültesi Teşkilatı. İstanbul:
  13. İsmail Akgün Matbaası. Galbraith, K. (2004). İktidarın Anatomisi. (R. Dikmen, Çev.), İstanbul:
  14. Hece Yayınları.
  15. Genç, M. (2003). Mâlikâne. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, c. XXVII, (ss. 516- 518) içinde. Ankara:
  16. TDV Yayınları.
  17. Gürkan, C. (2007).
  18. Veblen, Schumpeter ve Teknoloji. E. Özveren (Ed.), Kurumsal İktisat (ss. 237-282) içinde, Ankara:
  19. İmge Kitabevi.
  20. Heywood, A. (2012). Siyasetin Temel Kavramları. (H. Özler, Çev.), Ankara:
  21. Adres Yayınları.
  22. Hodgson, G.M. (2002). How Economics Forgot History. New York: Taylor and Francis. Hunt, E.K. (2016). İktisadi Düşünce Tarihi. (V.U. Aslan, Çev.), Ankara:
  23. Phoenix Yayınevi.
  24. Itzkowitz, N. (1989). Osmanlı İmparatorluğu ve İslami Gelenek. (İ. Özel, Çev.), İstanbul:
  25. Çıdam Yayınları.
  26. İnalcık, H. (2003). Osmanlı İmparatorluğu Klasik Çağ 1300-1600. (R. Sezer, Çev.), İstanbul:
  27. Yapı Kredi Yayınları.
  28. İnalcık, H. (2009). Osmanlı İmparatorluğu’nun Ekonomik ve Sosyal Tarihi, c. I. (H. Berktay, Çev.), İstanbul:
  29. Eren Yayıncılık. İslamoğlu, H. (2010). Devlet ve Köylü. İstanbul:
  30. İletişim Yayınları.
  31. Kant, I. (1993). Arı Usun Eleştirisi. (A. Yardımlı, Çev.), İstanbul:
  32. İdea Yayınevi.
  33. Karatani, K. (2014). The Structure of World History. Durham ve London: Duke University Press.
  34. Keyder, Ç. (1998). Osmanlı İmparatorluğu’nda Büyük Ölçekli Ticari Tarım Var mıydı?. Çağlar Keyder, Faruk Tabak (Ed.), Osmanlı’da Toprak Mülkiyeti ve Ticari Tarım (ss. 1-16) içinde. (Z. Altok, Çev.), İstanbul:
  35. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  36. Keynes, J.M. (2010). Genel Teori. (U