Dergiler / Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi / 2014 / Cilt: 1 Sayı: 2

Çocuklarda Obezitenin Önlenmesi ve Yönetiminde Hemşirenin Rolü

-

Sayfa
115–126
Yayın Tarihi
2015-02-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hemşirelerin yenidoğan döneminden başlayarak adolesan dönemini de kapsayacak şekilde çocukların fazla tartılılığına neden olan değiştirilebilir sağlık davranışları (çocuğun beslenme ve aktivite alışkanlığı ile sedanter davranışı) ve onların tartı durumlarına etki eden aile çevresinin sağlık davranışları (beslenme ve aktivite alışkanlıkları) konusunda çocuk ve aileye yapacakları beslenme ve sağlık eğitimi obezite ile mücadelede son derece önemlidir..

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Obezite birçok sağlık sorununu beraberinde getirebileceği için tedavisinden çok gelişiminin önlenmesi önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çocuk yada adolesan obezitesini önleme girişimleri, tedavi edilmesine kıyasla daha etkili ve daha az maliyetlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Hemşirelerin yenidoğan döneminden başlayarak adolesan dönemini de kapsayacak şekilde çocukların fazla tartılılığına neden olan değiştirilebilir sağlık davranışları (çocuğun beslenme ve aktivite alışkanlığı ile sedanter davranışı) ve onların tartı durumlarına etki eden aile çevresinin sağlık davranışları (beslenme ve aktivite alışkanlıkları) konusunda çocuk ve aileye yapacakları beslenme ve sağlık eğitimi obezite ile mücadelede son derece önemlidir..
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk · hemşirelik · obezite

Özet

Obezite birçok sağlık sorununu beraberinde getirebileceği için tedavisinden çok gelişiminin önlenmesi önemlidir. Çocuk yada adolesan obezitesini önleme girişimleri, tedavi edilmesine kıyasla daha etkili ve daha az maliyetlidir. Bunun için önleme çalışmalarına çocukluk çağında başlanması önemlidir. Hemşireler sağlık eğitimi yoluyla ilgilendikleri grupların sağlıklarının korunmasında ve geliştirilmesinde önemli etkiye sahiptirler. Hemşirelerin yenidoğan döneminden başlayarak adolesan dönemini de kapsayacak şekilde çocukların fazla tartılılığına neden olan değiştirilebilir sağlık davranışları (çocuğun beslenme ve aktivite alışkanlığı ile sedanter davranışı) ve onların tartı durumlarına etki eden aile çevresinin sağlık davranışları (beslenme ve aktivite alışkanlıkları) konusunda çocuk ve aileye yapacakları beslenme ve sağlık eğitimi obezite ile mücadelede son derece önemlidir..

Abstract

Since obesity is the source of many comorbidities, the main point of focus should be the prevention of its development, and not its consequent treatment. Interventions aimed at preventing childhood or adolescent obesity are more efficient and costeffective than its treatment. In this regard, it is important to initiate prevention programs during childhood. Nurses play a crucial role in protecting and promoting health in various groups via health education. Nutrition and health education, which include information on modifiable health behaviors that cause overweight in children (nutritional and exercise habits and sedentary behavior in children) and on familial health behaviors that affect children's weight (nutritional and exercise habits), should be provided for children and families by nurses starting from the neonatal period and extending to adolescence in order to fight obesity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDİM, L., ERGUN, A., KUĞUOĞLU, S. (2015). Çocuklarda Obezitenin Önlenmesi ve Yönetiminde Hemşirenin Rolü. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 2, 115–126. https://ajindex.com/articles/1004962

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. American Nurses Association (ANA), Ana Issue Brief, Information and analysis on topics affecting nurses, the profession and health care, The Imperative of Breastfeeding, Policy changes to promote the health and economic benefits of infant feeding 2010. [updated 2011 May; cited 2014 August 8]. Available from: http://www.nursingworld.org/MainMenuCategories/Policy-Advocacy/Positions-andResolutions/Issue-Briefs/Breastfeeding.pdf Arslan P. Çocukluk ve adölesan çağı şişmanlığın diyet tedavisi ilkeleri. Turkish Journal of Endocrinology and Metabolism 2003; 7(2): 27-32. Aydın A. Çocukluk çağı obezitesi. Klinik Çocuk Forumu 2008; 8(1):38-45. Baltacı G. Obezite ve Egzersiz. 1.Baskı. Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayın No: 730, Klasmat Matbaacılık; 2008. Barlow SE. Expert committee recommendations regarding the prevention, assessment, and treatment of child and adolescent overweight and obesity: Summary report. PEDIATRICS 2007; 120 (Suppl 4):S164-S192. Ben-Sefer E, Ben-Natan M, Ehrenfeld M. Childhood obesity: current literature, policy and implications for practice. International Nursing Review 2009; 56(2): 166-173.
  2. Cali AMG, Caprio S. Prediabetes and type 2 diabetes in youth: an emerging epidemic disease? Curr Opin Endocrinol Diabetes Obes 2008;15(2):123-127.
  3. Chen JL, Weiss S, Heyman MB, Vittinghoff E, Lustig R. Pilot study of an individually tailored educational program bymail to promote healthy weight in Chinese American children. J Spec Pediatr Nurs 2008;13(3): 212–222. Cinaz P. Çocukluk çağında obezite. Hasanoğlu E, Düşünsel R, Bideci A, editör. Temel Pediatri. 1. Baskı. Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri Ltd. Şti; 2010. s. 59-65. Cinaz P. Obezite. Clinic Pediatri 2007; 2(6):19-23.
  4. Davis MM, Gance-Cleveland B, Hassink S, Johnson R, Paradis G, Resnicow K. Recommendations for prevention of childhood obesity. PEDIATRICS 2007; 120 (Suppl 4):S229-S253. Demattia L, Denney SL. Childhood obesity prevention: Successful community-based efforts. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science 2008; 615(1):83-99.
  5. Golan M, Crow S. Parents are key players in the prevention and treatment of weightrelated problems. Nutrition Reviews 2004a; 62(1):39-50.
  6. Golan M, Kaufman V, Shahar DR. Childhood obesity treatment: Targeting parents exclusively v. parents and children. British Journal of Nutrition 2006; 95(5):1008-1015.
  7. Gönöz H. Şişmanlık. Neyzi O, Ertuğrul TY, editör. Pediatri. 3. Baskı. İstanbul: Nobel Kitabevleri Ltd Şti; 2002. s. 221-226.
  8. Griffiths LJ, Parsons TJ, Hill