Dergiler / Physical Sciences / 2015 /

YENİ TANI KONMUŞ TİP 2 DİABETİK HASTALARDA SERUM YAĞ ASİTLERİ DÜZEYLERİNDEKİ DEĞİŞİMLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

EVALUATION OF CHANGES IN SERUM LEVELS OF FATTY ACID IN NEWLY DIAGNOSED TYPE 2 DIABETIC PATIENTS

Sayfa
37–43
Yayın Tarihi
2015-04-21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diabetik hasta grubunun 18:1 ve 18:3 yağ asidi düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.05) anlamlı düşük bulunmuş, 20:3 ve 20:4 yağ asidi düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.001) anlamlı yüksek bulunmuştur

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada yeni tanı konmuş tip 2 diabetik hastalar ile kontrol grubu arasında yağ asitleri düzeylerindeki değişimleri değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yapılan çalışmada, Tip 2 diabetik grubunun 16:0, 16:1, 18:0 ve 22:6 yağ asitleri düzeyleri istatiksel olarak anlamsız bulunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Diabetik hasta grubunun 18:1 ve 18:3 yağ asidi düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.05) anlamlı düşük bulunmuş, 20:3 ve 20:4 yağ asidi düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.001) anlamlı yüksek bulunmuştur
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeni Tanı Konmuş Tip 2 Diabetik Hastalar · Newly Diagnosed Type 2 Diabetic Patients · Serum

Özet

Bu çalışmada yeni tanı konmuş tip 2 diabetik hastalar ile kontrol grubu arasında yağ asitleri düzeylerindeki değişimleri değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmada, Tip 2 diabetik grubunun 16:0, 16:1, 18:0 ve 22:6 yağ asitleri düzeyleri istatiksel olarak anlamsız bulunmuştur. Tip 2 diabetik hasta grubunun 18:2 yağ asitleri düzeyleri kontrol gurubuna daha göre düşük çıkmış ve istatiksel olarak anlamsız bulunmuştur. Diabetik hasta grubunun 18:1 ve 18:3 yağ asidi düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.05) anlamlı düşük bulunmuş, 20:3 ve 20:4 yağ asidi düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.001) anlamlı yüksek bulunmuştur

Abstract

In this study, the changes in levels of fatty acids betweennewly diagnosed type 2 diabetic patients and the control group were evealuated. In this study, 16:0, 16:1, 18:0 and 22:6 fatty acids levels of Type 2 diabetic group were found not to be statistically significant. The 18:2 fatty acid levels of Type 2 diabetic patients were lower than the control group and it was not found to be statistically significant. The 18:1 and 18:3 fatty acid levels of Type 2 diabetic patients were found to be statistically significantly lower (p<0.05) compared to the control group, the 20:3 and 20:4 fatty acid levels were found to be statistically significantly higher (p<0.001) compared to the control group.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARI, A., BOZKURT, M., HALIFEOGLU, İ. (2015). YENİ TANI KONMUŞ TİP 2 DİABETİK HASTALARDA SERUM YAĞ ASİTLERİ DÜZEYLERİNDEKİ DEĞİŞİMLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ. Physical Sciences, 37–43. https://ajindex.com/articles/1004221

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Koloğlu, S., (1996). Diabetes Mellitus. In: Endokrinoloji. 1. Baskı, Koloğlu S.ed Medikal Network, 367–386.
  2. MacFarlane, I.A., Bliss, M., Jackson, J.G.L., and Williams, G., (1997). The History of Diabetes Mellitus. In: Textbook of Diabetes. Volume 1. Second Edition.
  3. Pickup JC., Williams G., eds. Oxford: Blackwell Science Ltd. 1.1-1.21. Wieland, D.M., Kotzka, J., and Goldstain, B.J., (2004). Tip 2 Diyabetin Patogenezi. Goldstain BJ, Wieland DM (editors). Cengiz Akman (Çeviri Editörü). Tip 2 Diyabet, 1.Baskı, İstanbul: And Danışmanlık Yayıncılık, 13–25.
  4. Cefalu, W.T., (2001). İnsülin Resistance: Cellular and Clinical Concepts. Exp Biol Med, 226, ss:13–26.
  5. Orhan, Y., (2001). Diabetes Mellitus. In: Endokrinoloji, Metabolizma ve Beslenme Hastalıkları, ed. Sencer E, Nobel, İstanbul, ss:246–86.
  6. Laakso, M., (2003). Tip 2 Diyabetin Patogenezi. In: Tip 2 Diyabet, ed. Goldstein BJ, Wieland DM, AND, İstanbul, pp.13–28.
  7. Candeğer, Y., Temel, Y., ve Imamoğlu, A., (2000). Tip 2 Diyabet Patogenezi, Klinik Özellikleri ve İzleme Ölçütleri. In: Diabetes Mellitus, Ed:, Gri Tasarım, pp:37-46.
  8. Hornstra, G., (1992). Effect of n–3 Fatty Acids on Eicosanoid Formation, İmplication for Platelrt Thrombotic Function. Agents Actions.37.145. Myrup, B., 1991). Platelet Aggregation and Fatty Acids Composition of Platelets in Type I Diabetes Mellitus. Clin Chim Acta 204 (1-3): 251. Axelord, L., (1988). Omega 3 Fatty Acids in Diabetes Mellitus. Circulation 70 (Supp II):288. Matthews, D., Hosker, J., Rudenski, A., Naylor, B., Treacher, D., and Turner, R., (1985). Homeostasis Model Assassment: İnsulin Resistance and Beta Cell Function from Plasma Glucose and İnsulin Concentration in Man. Diabetologia; 28: 412–419.
  9. Hara, A. and Radin, N.S., (1978). Lipid Extraction of Tissues with a Low-Toxicity Solvent, Analitical Biochemistry 90,420-426.
  10. Christie, W.W., (1992).
  11. Gas chromatography and Lipids, The Oil Pres Glaskow, 302. Mitrakou, A., Kelley, D., Mokan, M., Veneman, T., Pagburn, T., Reilly, J., and Gerich, J., (1992). J.Role of Reduced Suppression of Glucose Production and Diminished Early İnsulin Release İn İmpaired Glucose Tolerance. N Engl J Med. 326:22–29.
  12. Ludvic, B., Nolan, J.J., Baloga, J., Sacks, D., and Olefsky, J., (1995). Effect of Obesity on İnsulin Resistance in Normal Subject and Patients with NIDDM. Diabetes 44: 1121–1125.
  13. Vendrell, J., Broch, M., Vilarrasa, N., Molina, A., Gomez, J.M., Gutierrez, C., Simon, I., Soler, J., and Richart, C., (2004).
  14. Resistin, Adiponectin, Ghrelin, Lept