KİNDE KABİLESİ VE İSLÂM’A GİRİŞİ (HZ. EBÛ BEKR DÖNEMİ SONUNA KADAR)

Özet

ÖZ Güney Arabistan kökenli bir kabîle olan Kinde, III. yüzyıldan itibaren Kuzey ve Orta Arabistan’a göç etmiş V. yüzyılın ortalarında ise, Himyerîlere bağlı olarak Hucr b. ‘Amr liderliğinde Necid dolaylarında bir devlet kurmuştur. Kinde devleti, daha çok Sâsânîlerle iyi ilişkiler kurarak varlığını korumakla birlikte Bizans ve Sâsânîler arasında kurdukları denge politikası sayesinde varlıklarını devam ettirmişlerdir. VI. yüzyılın başlarında Hâris b. ‘Amr liderliğinde en parlak dönemini yaşayan Kinde devleti, Hâris’in ölümü üzerine oğulları arasında çıkan çatışmaların sonunda parçalanmış ve bir daha devlet kuramamışlardır. Hz. Peygamber, Mekke döneminde ticaret için gelen Kinde kabilesine mensup bazı grupları İslâm’a davet etmiş; ancak olumlu cevap alamamıştı. Hicretin 10. senesinde Kinde kabilesini temsil eden bir heyet Eş‘as b. Kays’ın liderliğinde Medine’ye gelmiş, Hz. Peygamberle görüşmüş ve İslâmiyet’i kabul etmiştir. Bu görüşme esnasında Hz. Peygamber Eş‘as b. Kays’ın kız kardeşiyle nişanlanmış ancak Hz. Peygamberin vefatı üzerine evlilik gerçekleşmemiştir. Hz. Ebû Bekr Halife olunca Kinde kabilesi zekât meselesinden dolayı merkezi otoriteye karşı ayaklanmıştır. Kindeliler bu isyan hareketinde Hz. Ebû Bekr’in gönderdiği ordulara karşı fazla direnemeyip teslim olmuştur. Tutsak edilen Kindelilerden bir grup, liderleri Eş‘as’la birlikte Medine’ye getirildiler. Burada durumunu zekice savunan Eş‘as ve beraberindekiler Hz. Ebû Bekir tarafından serbest bırakılmıştır. Eş‘as bu olaydan sonra Hz. Ebû Bekr’in kız kardeşi Ümmü Ferve’yle evlenmiş bu yolla Kinde kabilesiyle merkezi hükümet arasındaki bağların güçlenmesini sağlamıştır.