Sternum fraktürleri: 55 olgunun retrospektif analizi

Özet

Amaç: Sternum fraktürleri (SF) seyrek rastlanmakla birlikte ciddi mediastinal yaralanma ile birlikte görülebildiğinden önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Bu çalıșmada künt travmaya bağlı gelișen sternum fraktürlerinde etyolojik nedenlerin belirlenmesi ve prognozda etkili faktörlerin incelenmesi amaçlanmıștır. Materyal ve Metod: 2003 ile 2009 yılları arasında kliniğimizde künt travma sonucu sternum fraktürü tanısı ile tedavi edilen 55 hasta incelendi. Bulgular: Hastaların 40’ı erkek (%72.7), 15’i (%27.3) kadındı. Yaș ortalaması 38.32±11.88 olarak hesaplandı (19-64). En sık rastlanan etyolojik neden trafik kazası olarak belirlendi. Ancak hastalardan sadece 4’ünde emniyet kemerine bağlı SF gözlendi. İkinci en sık travma nedeni darp olarak belirlendi. Hastalardan 18’inde izole (%32.7), 37’inde komplike (%67.3) SF saptandı. İzole SF saptanan 18 hastadan sadece 6’sı hospitalize edildi. Eșlik eden travmatik patolojisi olan hastaların tamamı yatarak tedavi edildi. Hastalardan 4’ünde pnömotoraks, 6’sında hemopnömotoraks saptandı ve tüp torakostomi ile tedavi edildi. İzole SF veya sadece toraks patolojisi ile birlikte SF nedeniyle hastanede yatarak tedavi edilen hastaların, kafa travması ve/veya extremite fraktürü olan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı șekilde daha kısa yatıș süresine sahip olduğu görüldü (p < 0.05). Sonuç: İzole SF benign bir antite olarak değerlendirilebilir ve ayaktan tedavi edilebilen bir durumdur. Ancak genel vücut travması ile birlikte SF, travmanın șiddetinin yüksek olduğunu gösterir ve dikkatli izlem ve tedavi gerektirir.