Journals / Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2014 / Cilt: 4 Sayı: 1
[A research study on freshman students’ higher education integration levels]
- Pages
- 397–418
- DOI
- —
Abstract
During their higher education years, students may encounter various stressful and challenging situations that may help them to develop problem-solving skills and behaviors. Thus, life in higher education constitutes a transition period during which students take on different forms of challenges and difficulties. In the course of this transition period students may come up with new beliefs and ideas that can totally differ from their former perspectives (Tinto, 1975, 1988; Gerdes & Mallinckrodt, 1994; Tuna, 2003; Briggs, Clark & Hall, 2012). While this higher education adaptation is important in terms of academic achievement, skill improvement, and developing new habits, it is also related to students’ individual happiness and psychological well-being (Karahan, Sardoğan, Özkamalı & Dicle, 2005a). On the other hand, higher education integration is a determining factor in student drop-out or educational persistence rates (Spady, 1970; Tinto, 1975, 1993, 1997; Bean, 1980, 1983; Terenzini, Lorang & Pascarella, 1981; Woosley & Miller, 2009). Research shows that the first year of higher education in particular is the most challenging period for student integration (Terenzini & Pascarella, 1977; Alpan, 1992; Wang, Chen, Zhao & Xu, 2006; Sevinç, 2010; Mercan & Yıldız, 2011). In this study, students’ higher education integration was examined based on Tinto’s (1975) model and Pascarella and Terenzini’s (1980) scale development procedures. In this context, students’ academic integration, social integration, peer group relations, daily interactions with instructors, and organizational attachment were examined. Thus, this study aims to examine freshmen students’ higher education integration by considering different variables.
Özet
Bu araştırmada üniversite birinci sınıf öğrencilerinin yükseköğretim yaşamına uyum düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 2012-2013 eğitim-öğretim yılında Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenim gören 849 birinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Araştırma verileri Pascarella ve Terenzini (1980) tarafından geliştirilen ve Türkçeye Tuna (2003) tarafından uyarlanan Kurumla Bütünleşme Ölçekleri (KBÖ) ile toplanmıştır. KBÖ ile öğrencilerin yükseköğretim yaşamına uyumları, Tinto’nun (1975) modelindeki kavramlar (akademik ve sosyal uyum, kurumsal ve amaçsal kararlılık) temel alınarak beş boyutta ölçülmeye çalışılmıştır. Sosyal ve akademik uyum kavramlarını çok boyutlu ölçmeye çalışan ölçek, üniversiteye yeni başlayan öğrencilerin sonraki yıllarda da aynı üniversiteye devamlılıklarını yordamaya yardımcı olmaktadır. Araştırmada üniversite öğrencilerinin üniversiteye uyumları ile ilişkili olan faktörlerin neler olduğunun belirlenmesinde, aşamalı çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları; üniversitenin ilk yılında, yükseköğretime amaç bağlılıkları düşük olarak gelen, üniversite öncesi iyi bir eğitim almadığını düşünen, üniversiteye girişi yaş olarak erteleyen, üniversite öğrenimine devam etmekten memnun olmayan, ailesinin yanında kalmayan, ailede tek çocuk olan, Anadolu lisesi mezunu olan ve erkek öğrencilerin yükseköğretim yaşamına uyum düzeylerinin düşük olduğunu ortaya koymuştur.