Journals / Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 0
THE CITIZENSHIP IN THE FRENCH REVOLUTION AND AN EVALUATION ABOUT ITS EFFECTS
- Pages
- 251–271
- DOI
- —
Abstract
The aim of the study is to analyze the origins and development of the idea of citizenship in the French Revolution. The phenomenon of citizenship, which will obtain its modern form with the formation of nation-state, was born as part of the French Revolution’s purpose of creating a new people. The process of uniting the pre-revolutionary social classes around the concept of citizenship in post-revolutionary France constitutes the main subject of this study. The primarily argument of the study is that the phenomenon of citizenship was expanded with political and social struggles. The desire to unite and establish a new structure in the context of citizenship against the pre-revolutionary discriminations and privileges is still valid in today. The idea that gave the sovereignty from the theocratic ground to the nation was the result of the French Revolution. However, the idea of citizenship that emphasizes responsibilities and takes the fulfillment of these responsibilities as a precondition to obtain rights is a restrictive consideration of the originally encompassing idea. This result has also brought a series of political practices. The attempts to melt differences in a pot and to subject the individuals to a field surrounded by daily practices in continental Europe have turned into a state-controlled political project around the globe. Underdevelopment of individual expression due to the dependency of civil initiatives the state paves the way to the consideration of citizenship as a passive subject. The passive character of citizenship in the modern era has become more evident. Today, the politics and government are based on the expertise and technocratic initiatives of fewer active citizens.
Özet
Çalışmanın amacı, Fransız Devrimi’nde yurttaşlık düşüncesinin doğuşunu ve gelişimini analiz etmektir. Ulus-devlet formunun oluşmasıyla birlikte modern biçimini kazanacak olan yurttaşlık olgusu, Fransız Devrimi’nin yeni bir halk yaratma hedefinin bir parçası olarak doğmuştur. Devrim öncesi Fransa’daki toplumsal katmanların Devrim sonrası yurttaşlık zemininde bir araya getiriliş süreci, yazının ana gövdesini oluşturmaktadır. Çalışmanın argümanı, yurttaşlık olgusunun siyasal ve sosyal mücadelelerle genişlediğidir. Bu özellik bugün de devam etmektedir. Fransız Devrimi’nde temelleri atılan ayrımcılığa ve imtiyazlara karşı yurttaşlık ekseninde birleşme ve yeni bir yapı kurma isteğinin günümüz koşullarında devam ettiği söylenebilir. Egemenliğin kaynağını teokratik zeminden alıp ulusa veren düşünce, Fransız Devrimi’nin bir sonucudur. Ancak haklardan ziyade sorumluluğa vurgu yapan ve bu sorumlulukları yerine getirdikçe hakların kazanımını açan yurttaşlık bakışı, kavramın köklerindeki genişletici düşünceyi daraltıcı biçimde ele almak anlamına gelir. Bu sonuç beraberinde bir dizi siyasi pratiği de getirir. Farklılıkların bir potada eritilmesi ve bireyi gündelik pratiklerle çevrilmiş alanda bir unsura ait kılma çabaları, Kıta Avrupası’ndan başlayarak, tüm dünyada geçerli olmaya başlayan devlet kontrolünde bir siyasi projeye dönüşmüştür. Devlet dışında sivil bir inisiyatifin varlığını devlete borçlu olması nedeniyle bireysel ifadenin gelişememesi, yurttaşlığın edilgen bir konum olarak kurgulanmasının önünü açar. Modern dönemde “pasif yurttaş” niteliği daha da belirginleşmiştir; böylece günümüzde siyaset ve yönetim işi daha az sayıdaki aktif yurttaşın uzmanlık ve teknokratik girişimlerine bağlı kılınmıştır.