IDENTIFICATION OF LENS CULTIVARS IN MARKET BY MOLECULAR TOOLS: DNA BARCODING AND SSRs

Abstract

Substitution of plant cultivars of high commercial value with a cheaper, lower quality one is a common fraud committed against consumers and producers. Since it is one of the most widely grown legumes, lentil (Lens culinaris Medik.) is suitable for such frauds. This study aimed to identify lentil cultivars which are registered and authorized in the market in Türkiye by using current molecular methods. For this purpose, 26 lentil cultivars were analyzed for 15 SSR markers and two DNA barcode regions (trnH-psbA and matK). A high allele diversity was observed by 12 scorable SSR markers, and the average number of alleles was determined to be 16. One of the important findings was the presence of “cultivar-specific alleles” that can be used to identify each cultivar in the lentil market in Türkiye. At least one “cultivar-specific allele” was obtained for each cultivar. The lentil cultivars were also analyzed by two DNA barcode regions as trnH-psbA and matK. While it was observed that the rate of the intra-species variation for the trnH-psbA region was low and 26 varieties were divided into 7 groups, higher rate was found for matK and samples were distributed into 14 groups. Nevertheless, it was observed that intra-species discrimination can be made more effective when both loci are used together and 26 species were distributed into 18 different groups. We expect that the results of this study, especially the cultivar-specific SSR alleles and DNA barcoding sequence data may be used routinely to identify production and packaged products that are commercially available in markets.

Özet

Ticari değeri yüksek bitki çeşitlerinin daha ucuz ve düşük kaliteli olanlarla değiştirilmesi, tüketicilere ve üreticilere karşı yaygın bir hiledir. Mercimek (Lens culinaris Medik.) en yaygın yetiştirilen baklagillerden biri olduğu için bu tür hileler için uygun bir üründür. Bu çalışmada, güncel moleküler yöntemler kullanılarak Türkiye'de tescilli ve piyasada izinli mercimek çeşitlerinin tanımlanması amaçlanmıştır. Bu amaçla, 26 mercimek çeşidi 15 SSR markırı ve 2 DNA barkod lokusu (trnH-psbA ve matK) ile analiz edilmiştir. Değerlendirilen 12 SSR markırı ile yüksek bir allel çeşitliliği gözlenmiş ve ortalama allel sayısı 16 olarak belirlenmiştir. Türkiye'deki mercimek pazarında her bir çeşidi tanımlamak için kullanılabilecek "çeşide özgü allellerin" varlığı önemli bulgulardan biridir. Her bir çeşit için en az bir "çeşide özgü allel" elde edilmiştir. Mercimek çeşitleri ayrıca trnH-psbA ve matK olmak üzere iki DNA barkod bölgesi açısından da analiz edilmiştir. trnH-psbA bölgesi için tür içi varyasyon oranının düşük olduğu ve 26 çeşidin sadece 7 gruba ayrıldığı gözlenirken, matK için bu oran daha yüksek bulunmuş ve örnekler 14 grupta dağılım göstermiştir. Bununla birlikte, her iki lokus birlikte kullanıldığında tür içi ayrımın daha etkili hale getirilebileceği görülmüş ve 26 çeşit 18 farklı gruba dağılmıştır. Bu çalışmanın sonuçlarının, özellikle de çeşitlere özgü SSR allelleri ve DNA barkod dizisi verilerinin, piyasada ticari olarak bulunan üretim ve ambalajlı ürünlerin tanımlanmasında rutin olarak kullanılabileceğini düşünüyoruz.