Journals / Cumhuriyet Science Journal / 2018 / Cilt: 39 Sayı: 1
Cytotoxic, Genotoxic and Oxidative Effects of Cladonia furcata (Huds.) Schrad. on Human Peripheral Lymphocytes
- Journal
- Cumhuriyet Science Journal
- Pages
- 169–180
- DOI
- —
Abstract
In the present study, it was aimed the evaluation of activities of methanol and water extracts (respectively, CME and CSE) obtained from Cladonia furcata (Huds.) Schrad. on human lymphocytes. In order to test cytotoxic effect in lymphocytes, 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide and lactate dehydrogenase tests were used. Oxidative stress and genotoxicity changes in the cells were also examined with total oxidant status and 8-hydroxy-2′-deoxyguanosine levels, respectively. In addition to these assays, total antioxidant capacity (TAC) changes in lymphocytes treated with extracts were also determined. It was revealed that low concentrations of CSE did not show cytotoxic effect at high levels (IC50=221,14 mg/L). Performed correlation analyzes showed that cytotoxicity was associated with oxidative stress (p < 0,01). Considering all applications, it was determined that CSE did not statistically (p > 0,05) cause genetic damage on cells compared to negative control. Based on TAC in cells, it is notable that certain concentrations of the extracts (12,5-50 mg/L) significantly increased TAC (p < 0,05). Consequently, the resulting data reveal that especially CSE can be a source of new therapeutic agents due to its high antioxidant properties, without causing genotoxic and oxidative stress on lymphocytes.
Özet
Mevcut çalışmada, Cladonia furcata (Huds.) Schrad. likeninden elde edilen metanol ve su ekstraktlarının (sırasıyla CME ve CSE) insan lenfositleri üzerindeki aktivitelerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Lenfositlerdeki sitotoksik etkiyi test etmek için 3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-difeniltetrazolyum bromür ve laktat dehidrogenaz testleri kullanılmıştır. Ayrıca, hücrelerdeki oksidatif stres ve genotoksisite değişimleri sırasıyla toplam oksidan durum ve 8-hidroksi-2'-deoksiguanozin seviyeleri ile incelenmiştir. Bu uygulamalara ek olarak, ekstraktlar ile muamele edilen lenfositlerdeki toplam antioksidan kapasite (TAK) değişimleri de belirlenmiştir. CSE'nin düşük konsantrasyonlarının yüksek seviyelerde sitotoksik etki göstermedikleri ortaya çıkarılmıştır (IC50=221,14 mg/L). Gerçekleştirilen korelasyon analizleri sitotoksisitenin oksidatif stres ile ilişkili (p < 0.01) olduğunu göstermiştir. Tüm uygulamalar göz önüne alındığında, özellikle CSE'nin negatif kontrole kıyasla hücreler üzerinde istatistiksel olarak (p >0,0,5) genetik hasar meydana getirmediği tespit edilmiştir. Hücrelerdeki TAK temel alındığında, ekstraktların belli konsantrasyonlarının (12,5-50 mg/L) TAK'yi anlamlı derecede (p <0,05) yükselttiği dikkat çekmektedir. Sonuç olarak elde edilen veriler, özellikle CSE'nin lenfositler üzeride genotoksik ve oksidatif strese neden olmayarak, yüksek antioksidan özellikleri sayesinde yeni bir tedavi maddesi kaynağı olabileceğini ortaya çıkarmıştır.