Bioabsorbable or Biodegredable hnplanıs and Their Usage in Orthopaedics and Traumatologie

Ortopedi ve Travmatolojide Bioabsorbable veya Biodegredable İmplantlar ve Bunların Kullanım Alanları

Abstract

In Orthopaedics, metal implants which are used in fixation of the fractures are seem to be looslng their importance due to the last development In Orthopaedics, the rrıost common biomaterial used are metal implants. They are enduning materials ı chanica/ly, houtever they have variable properties on biocompatibiltip These materials. ıvhich are m.. ? much rigid than the bone, interfere the fast proliferation of the primer callus, retain healing. concea the physyologic stresses exposed to the bones. and produce various complications such as osteoporosis, allergic reactions, infection, irıflamation and malign celi transformation. Reeently in Orthopaedics, polimary materials in polgglgcolide and polylactide structure are in use especially in mandibula. olecranon. metacarpus. metatarsus. femur and tibial distal epiphyseal and cancellous fractures and fusion of tarsal Joint. Experimental and elini al studies ürere performed on Bioabsorbable or biodegredable implants mentioned above. their inviuo and inuitro destruetion, tissue reactions that ıvhich might occur

Özet

Ortopedik Şırurjı de kırık fıkzasyonunda kullanılan metal implantlar ideal bir materyal olma özelliklerini son yıllarda yapılan araştırmalar sonucunda yavaş yavaş kaybetmeye başlamışlardır. Ortopedi de en çok kullanılan biomateryaller metal implantlardır. Mekanik olarak sağlam olmaları yanı sıra doku uyumu bakımından değişken özelliklere sahiptirler. Biomekanik olarak kemikten daha rijit olan bu materyaller primer kallusun hızlı proliferasyonuna engel olmakta, iyileşmeyi geciktirmekte, kemiğe gelen fizyolojik stresleri maskelemekte, osteoporoz, allerjik reaksiyonlar, enfeksiyon, enflamasyon ve malign hücre transformasyonu gibi birçok komplikasyonlar oluşturmaktadırlar. Ortopedik Şirurji'de son yıllarda, organizmada enflamatuar etki yaratmayan, biolojik yollarla parçalanan ve iyileşmeyi takiben çıkarılmaları için ikinci bir şirurjikal girişime gerek göstermeyen poliglikolid ve polilaktid yapısındaki polimer materyaller, özellikle mandibula, olecranon, metacarpus, metatarsus, femur ve tibia distal epifizer ve kansellöz bölge kırıklarında, tarsal eklem arthrodezinde kullanılmaya başlanmıştır