Journals / İslam Medeniyeti Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 8 Sayı: 1
Düzeltme: Existence and Essence in the Early Islamic Theology: An Analysis Centred on Qadi Abd al-Jabbar and al-Juwayni
- Pages
- 63–64
- DOI
- —
Abstract
Islamic theology (Kalam) in which the things are taken in two basic categories, i.e. the eternal and originated beings, the framework regarded to the comprehension of the existents embodied in the distinction between the essence (zat), the attribute (sıfat) and the action (fiil). This distinction is not considered only form the point of physical or natural realm, unlike the substance-accident difference it is a metapyhsical distinction and thus pertinent to both the eternal and originated beings. The early (mutaqaddimun) theologian’s acceptance of the existence-essence identity on one hand and the idea signifies that the essence qua essence doesn’t exclude the meaning of existence on the other hand, come up for discussion the concept of ‘existence’ with regard to aforementioned framework. The examination of this point neccessitate a conceptual analysis concerning the existence, thing and essence. This study, in which particularly Qadi Abd al-Jabbar (d. 415/1025) and al-Juwayni (d. 478/1085) are based on the centre, present a conceptual framework relevant to the comprehension of the existents, then investigate the predication existence of God and the originated things, monosemy of the existence, analyze the usage of essence in such a manner that ecxlude the meaning of existence and inquire why this usage doesn’t pave the way for the idea of quiddity.
Özet
Varlıkların temelde kadîm-hâdis şeklinde iki kısımda ele alındığı kelam düşüncesinde, mevcudların idrâkine ilişkin çerçeve zat, sıfat ve fiil ayrımı ekseninde şekillenmiştir. Bunu Tanrı’ya da taşıyan kelamcılar için söz konusu çerçeve, hem hâdis hem de kadîm olanı içerecek şekilde bu metafizik ayrıma dayanmaktadır. Fakat bir yanda varlığın zatın aynı kabul edilmesi, diğer taraftan zat olmak bakımından zatın varlık anlamını içermemesi, kelamcılar açısından ‘vücud’un bu çerçevedeki yerini tartışmaya açmıştır. Bu hususun incelenmesi, vücudun şey ve zat kavramlarıyla irtibatlı olarak tahlil edilmesini gerekli kılmaktadır. Özellikle tartışmaların daha belirgin hale geldiği Kâdî (ö. 415/1025) ve Cüveynî (ö. 478/1085) esas alınarak yapılan bu çalışmada, mevcudların idrâkine ilişkin kavramsal bir çerçeve sunulduktan sonra, mütekaddimîn kelamcıları açısından varlığın Tanrı’ya ve hâdis varlıklara yüklem oluşunun niteliği, varlığın tek ve bir oluşunun ne anlama geldiği soruşturulacak, vücud ve zat kavramları analiz edilerek zat olmak bakımından zatın varlık anlamını içermeyecek şekilde nasıl kullanıldığı ortaya konulacak ve bunun neden mahiyet fikrine yol açmadığı sorusuna cevap aranacaktır.