Attributing doubt to Ibrahim in belief and method And the stance of the Prophet's Sunnah on that. An Analytical Critical Study

İtikad ve Metot Açısından Hz. İbrahim’e Şüphenin İsnad Edilmesine Dair İddiaların Tahlili

Abstract

Doubt is a casual condition that plagues hearts, making them reluctant to accept and reject the truth. Therefore, God sent the Messengers with guidance and the religion of truth, so that there would be no excuse against God after the Messengers. Doubt is a means of enlightenment if it leads its possessor to reach the truth, and a tool of destruction if he restricts it with hesitation and ingratitude. However, some people claimed that doubt fell in the heart of Abraham. Moreover, some people claimed that it was his method in calling his people to faith and certainty. Additionally, Some claimed that the Prophet Mohamed (Ppbuh), attributed doubt to his father Ibrahim (pbuh) by saying: “We are more right to doubt than Abraham.” A fourth claim is doubt and argued the hadith that negated doubt. It was necessary to discuss these issues to verify or deny them with evidence and proof, according to a critical analytical approach. The study concluded and proved Ibrahim's (Pbuh) freeness of doubt, whether in himself or his call, and the innocence of the Prophet (Ppbuh) from the attribution of doubt to his father Ibrahim (Pbuh), and invalidating the claim of those who reject the hadith as it goes against reason and affronts the fairness of its narrator.

Özet

Bu çalışma Hz. İbrahim’in tek olan Allah’ı bulma sürecini ve bu hususta onun itikâdî şüpheye düşüp düşmediğini konu almaktadır. Bazı hâdis-i şeriflerde Hz. Peygamber’in de Hz. İbrahim’in itikâdî noktada şüpheye düştüğüne dair ifadeleri farklı gruplar tarafından farklı yorumlamalara konu olmuştur. Bu hususta mevcut olan tartışmaların dakik bir şekilde analiz edilmesi ve ortadaki şüphelerin kaldırılması bu çalışmanın amaçları arasındadır. Sonuç olarak (i) Hz. İbrahim’in ne davetinde ne de kendi nefsinde itikâdî şüpheye düşmediği (ii) Hz. Peygamber’in itikâdî şüpheyi Hz. İbrahim’e nispet etmediği (iii) bu konuda varid olan hadisin ravisinin adaleti hususunda tan edilmesi gerektiği ve akla muhalif olması sebebiyle hadisin reddedilmesine dair iddiaların doğru olmadığına ulaşılmıştır.