Journals / e-Makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi / 2015 / Cilt: 8 Sayı: 2
CURRENTS OF SUFISM IN NINETEENTH- AND TWENTIETH-CENTURY INDO-PAKISTAN: AN OVERVIEW
- Pages
- 213–241
- DOI
- —
Abstract
Using a case study of the Indian Naqshbandi Jama‘at ‘Ali Shah (d. 1951) to highlight transformations in pre-independence Indo-Pakistani sufism, this article demonstrates how his use of print media, railway transportation, and modern organizational structures models a new set of dynamics shared by many modern Indo-Pakistani sufis. This contrasts with post-independence government efforts to control sufi shrines and put forward an official, modernist version of sufism that benefits the interests of the nation-state. The personal, charismatic authority of the pre-independence sufi shaykh who was a mediator between this world and the sacred/supernatural became replaced by impersonal bureaucratic social services, medical assistance, and secular government education.
Özet
Hindistanlı Nakşbendî sufi Cemaat Ali Şah’ın (vef. 1951) teşkil ettiği örnekten yola çıkarak bağımsızlık öncesi dönem itibarıyla Hind-Pakistan tasavvufundaki dönüşüm yönlerini vurgulayan bu makale; bu sufinin matbaayı, tren yolu ulaşımını ve örgütlü modern yapıları kullanımının nasıl olup da birçok çağdaş Hind-Pakistani sufilerce paylaşılan yeni bir dinamikler bütününü örneklediğini göstermeye çalışmaktadır. Bu örneklik, bağımsızlık sonrası hükümetlerin sufi türbe-külliyeleri kontrol etme ve ulus-devlet çıkarlarına yarayan resmi ve modernist bir tasavvuf versiyonu gündeme getirme amacı güden çabalarına zıt düşmektedir. Bağımsızlık öncesi dönemin –bu dünya ile kutsal/doğa ötesi arasında vesile teşkil eden– tasavvuf şeyhlerinin kişisel ve karizmatik otoritesi; tüzel sosyal hizmetler, tıbbi yardımlar ve seküler resmi eğitim ile yer değiştirmiş olmaktadır.