Nutrition literacy, dietary behaviours and related factors among university personnel

Bir üniversite çalışanlarının beslenme okuryazarlığı, beslenme davranışları ve ilişkili faktörler

Abstract

Objective: The aim of this study is to determine the nutrition literacy (NL), dietary habits and some related sociodemographic characteristics of personnel, aged 18-64, working in a university. Methods: The universe of this cross-sectional research is comprised of staff working in different campuses connected to a university. The data for the study, along with the descriptive characteristics, were collected, in 2015, with the evaluation instrument of nutrition literacy on adults (EINLA) and dietary habits scoring questionnaire. No sample was selected in this research and 85.9% of the employees were reached (n=476). The analysis of the data was performed by using the SPSS 20.0 package programme. The software was used to create descriptive statistics for the summation of the data, chi-square tests to compare between groups, and binary logistic regression for further analysis. Results: 67.4% of the employees within the study were male and the mean age was found to be 36.4±8.23. 32.1% of the participants had an adequate nutrition literacy level and 8.4% of them had good dietary habits. Low nutrition literacy was more common among primary school graduates when compared to university school graduates (OR= 5.85, %95 CI: 3.12-10.97), and for single people than married people (OR= 2.53 times, %95 CI: 1.11-5.75). Nutritional habits were worse among women (OR= 1.70, 95% CI: 1.10-2.61) and for married people (OR= 2.45, 95% CI:1.28-1.33). However, there was no significant association found between nutrition habits and nutrition literacy. Conclusion: In health education programs intended for adults, there is a need for specific interventions for the evaluation and improvement of nutrition literacy levels. Key words: Adult, dietary habit, nutrition literacy

Özet

Amaç: Bir üniversitede görev yapan 18-64 yaş arasındaki personelin beslenme okuryazarlığı (BOY), beslenme alışkanlıkları ve ilişkili olan bazı sosyodemografik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel nitelikteki araştırmanın evrenini bir üniversiteye bağlı farklı yerleşkelerde çalışan personel oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri, tanımlayıcı özellikler, yetişkinlerde beslenme okuryazarlığı değerlendirme aracı (YBOYDA) ölçeği ve beslenme alışkanlıkları puanlaması soru formu ile 2015 yılı içerisinde toplanmıştır. Örneklem seçilmemiştir, çalışanların %85,9’una ulaşılmıştır (n=476). Verilerin değerlendirilmesi SPSS 20.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin özetlenmesinde tanımlayıcı istatistikler, gruplar arası karşılaştırmalarda ki-kare testi ve ileri analiz için ikili lojistik regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma kapsamındaki çalışanların %67,4’ü erkek olup, yaş ortalaması 36.4±8.23 yıldır. Katılımcıların %32.1’i yeterli beslenme okuryazarlığı düzeyine, %8,4’ü iyi beslenme alışkanlığına sahiptir. Yetersiz beslenme okuryazarlığına BOY’a sahip olma ilkokul ve ilköğretim kurumlarından mezun olanlarda üniversite ve üstü mezuniyeti olanlara göre 5.85 kat (%95 GA: 3.12-10.97), bekârlarda evlilere göre 2.53 kat %95 GA:1.11-5.75) daha yüksektir. Kadınlarda ve evlilerde beslenme alışkanlıkları daha kötüdür [sırasıyla; (OR:1.702, %95 GA: 1.10-2.61) (OR=2.45, %95 GA:1.28-1.33]. Beslenme alışkanlıkları ise kadınlarda ve evlilerde daha kötüdür (sırasıyla: OR=1.70, %95 GA: 1.10-2.61 ve OR=2.45, %95 GA:1.28-1.33). Buna karşın beslenme alışkanlığıyla beslenme okuryazarlığı arasında anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Sonuç: Yetişkinlere yönelik sağlık eğitimi programlarında, beslenme okuryazarlığı düzeylerinin değerlendirilmesi ve yükseltilmesine özel müdahalelere gereksinim bulunmaktadır.