Job satisfaction and the effecting factors among family health nurses in Şanlıurfa

Şanlıurfa’da çalışan aile sağlığı elemanlarının iş doyum düzeyleri ve etkileyen faktörler

Abstract

Aims: The aim of this study was to determine the demographic qualities of Şanlıurfa family health center nurses, the qualities of the population they served, their thoughts about their professions, their job satisfaction and the factors which affected their job satisfaction. Methods: This study was a cross-sectional study of family health nurses working in Sanliurfa. According to the calculated sample size, 150 family health nurses were randomly selected from an equal distribution of central and rural areas in city. The questionnaire measured the sociodemographic and occupational characteristics of family health nurses, and utilised the Minnesota job satisfaction scale. Results: Research was completed on 125 (83.3%) of the family health nurses. 87.2% of the family health nurses in the study were women, and 28.8% worked in the rural areas of the city. The mean general, internal and external job satisfaction scores of family health nurses were 3.05±0.74, 2.79±0.79 and 3.23±0.79 respectively. 26.4% of the family health nurses had high job satisfaction. Variables that increased the job satisfaction of family health nurses included planning to work permanently in family health centers [OR: 3.25 (1.18-8.96)], and being generally pleased with their jobs [OR: 4.46 (1.17-16.93)]. Conclusion: Family health nurses have low job satisfaction. Family health nurses also have an important status in primary health care. Making arrangements that will increase job satisfaction will also increase the quality of healthcare services.

Özet

Amaç: Çalışmada, Şanlıurfa ilinde hizmet veren aile sağlığı elemanlarının demografik özellikleri, hizmet sundukları nüfusun özellikleri, meslekleriyle ilgili düşünceleri, iş doyumları ve iş doyumu üzerine etkili olabilecek değişkenlerin tespiti amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma, Şanlıurfa’da görev yapan aile sağlığı elemanları üzerinde yapılan kesitsel tipte bir araştırmadır. Hesaplanan örneklem hacmine göre ilçe dağılımı ve kır-kent hizmet sunumu durumu göz önünde bulundurularak rasgele seçilen 150 aile sağlığı elemanına ulaşılması hedeflendi. Hazırlanan anket formu, aile sağlığı elemanlarının sosyo-demografik ve mesleki özelliklerini ve Minnesota iş doyum ölçeğini içermekteydi. Bulgular: Toplam 125 (%83.3) aile sağlığı elemanına ulaşıldı. Çalışmaya katılan aile sağlığı elemanlarının %87.2’si kadın, %28.8’i kırsalda hizmet vermekteydi. Çalışma grubunun genel, içsel ve dışsal iş doyum puan ortalamaları sırasıyla 3.05±0.74, 2.79±0.79 ve 3.23±0.79 olarak bulundu. Aile sağlığı elemanlarının %26.4’ünün iş doyumu yüksektir. Aile sağlığı merkezinde kalıcı olarak çalışmayı düşünme [OR: 3.25 (1.18-8.96)] ve genel olarak işinden memnun olma [OR: 4.46 (1.17-16.93)] iş doyumunun yüksek olmasında ilişkili faktörlerdir. Sonuç: Aile sağlığı elemanlarının iş doyumu düzeyleri düşüktür. Aile sağlığı elemanları birinci basamak sağlık hizmeti sunumun da önemli bir yere sahiptirler. İş doyumlarını arttıracak düzenlemelerin yapılması hizmetin kalitesini arttıracaktır.