Evaluation of students' depression, anxiety and stress levels in a medical faculty

Bir tıp fakültesindeki öğrencilerin depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin değerlendirilmesi

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine depression, anxiety and stress levels, and to examine the factors associated with these conditions among medical faculty students. Method: This cross-sectional study consisted of 1387 students studying at Mersin University, Faculty of Medicine. The minimum sample size was calculated as 603 with 50% frequency, 95% confidence interval and ± 3 error margin.Total of 631 students participated in the study and 606 questionnaires were evaluated. Data collection tools were: a questionnaire containing sociodemographic information of the students and Depression-Anxiety-Stress Scale. In evaluating the data, Student T test, analysis of variance (ANOVA), Pearson correlation test and linear regression analyses were used. Results: In total, 54.6% of the students were male and 32.3% were living in a dormitory. The mean age was 21.9±2.4. The mean depression score of the participants was 13.5±9.3, anxiety score of 10.2±6.8, and stress score of 16.7±8.1. The prevalence of severe or extremely severe depression, anxiety and stress were 22.2%, 22.1% and 15.5%, respectively. Both depression, anxiety and stress scores were significantly higher among students who had the middle/bad health status and bad relationship with family. Both depression and anxiety scores were high in those who did not have physical activity and poor school performance, and both anxiety and stress scores were high in those who had chronic illness. Depression scores were high in those who choose the school unintentionally, anxiety scores were higher in those who did not repeat a grade and stress scores were higher among women, those whose mothers were employed, and those with economic difficulties. Conclusions: It was seen that approximately one in five students experienced significant levels of depression, anxiety and stress. During their education, students should be consulted about their physical health conditions, family relations and academic achievements which affect their mental status, and guidance services should be given to students with problems.

Özet

Amaç: Bu çalışmada bir tıp fakültesindeki öğrencilerin depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin belirlenmesi ve bu durumlarla ilişkili faktörlerin incelenmesi amaçlandı. Yöntem: Kesitsel tipte olan çalışmanın evrenini Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde öğrenim gören 1387 öğrenci oluşturmaktadır. En küçük örnek büyüklüğü %50 sıklık, %95 güven aralığı ve ±3 hata payı ile 603 olarak hesaplandı. 631 öğrenci çalışmaya katıldı, 606 anket değerlendirmeye alındı. Veri toplama araçları; öğrencilerin sosyodemografik bilgilerini içeren anket formu ve Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği idi. Verilerin değerlendirilmesinde; Student T testi, Mann-Whitney U testi, ANOVA ve Kruskal Wallis varyans analizi, Spearman korelasyon testi, Lineer Regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Öğrencilerin %54.6’sı erkekti, %32.3’ü yurtta yaşıyordu. Yaş ortalaması 21.9±2.4’tü. Katılımcıların ortalama depresyon puanı 13.5±9.3, anksiyete puanı 10.2±6.8, stres puanı 16.7±8.1 idi. Öğrencilerde ileri/çok ileri düzeyde depresyon, anksiyete ve stres sıklıkları sırasıyla %22.2, %22.1 ve %15.5 olarak belirlendi. Sağlık durumu orta/kötü olanlarda, aile ile ilişkileri iyi olmayanlarda depresyon, anksiyete ve stres puanlarının üçü de yüksek bulundu. Fiziksel aktivite yapmayanlarda, okul başarısı kötü olanlarda depresyon ve anksiyete puanları; kronik hastalığı olanlarda anksiyete ve stres puanları yüksek bulundu. Okulu istemeyerek seçenlerde depresyon puanı, sınıf tekrarı yapmayanlarda anksiyete puanı, kadınlarda, annesi çalışanlarda, ekonomik sıkıntı yaşayanlarda stres puanı yüksekti. Sonuç: Öğrencilerin yaklaşık beşte birinin önemli düzeyde depresyon, anksiyete ve stres yaşadıkları görüldü. Eğitimleri sırasında öğrencilerin ruhsal durumlarını etkileyen fiziksel sağlık durumlarıyla, aile ilişkileriyle, akademik başarılarıyla ilgilenilmeli ve sorunu olan öğrencilere rehberlik hizmetleri verilmelidir.