Bibliometric investigation of epidemiologic studies in HIV positive individuals in Turkey

Türkiye’de HIV pozitif bireylerde yapılmış epidemiyolojik çalışmaların bibliyometrik incelemesi

Abstract

Objective: This study aims to evaluate the bibliometrics of epidemiologic studies in HIV positive individuals in Turkey. Methods: We reached the epidemiologic studies through Pubmed, Türk Medline, Ulakbim databases and ”Türk HIV/AIDS” journal on November 1, 2015. Results: Among 204 studies 89.1% were observational descriptive and the most frequent type was case report (48.5%). Cross-sectional (23.7%) was the most common type among analytic studies. Article’ were published in Turkish (67.2%) and English (32.8%). The great majority (92.6%) of the studies were conducted in general patient population. The most studied topics were opportunistic infections (41.3%) and complications (16.3%) among the case series/reports types of studies; whereas HIV/AIDS epidemiology (18.1%) and treatment (17.0%) were more common ones among the other studies. The proportion of the studies carried out by a single specialty was 47.1%. First-name authors work in university hospitals (55.4%), teaching and research hospitals (37.3%) and 76.9% were from Istanbul, Ankara, or Izmir. The frequent specialties were infectious diseases (47.1%) and medical microbiology (22.1%). Researchers used stigmatizing statements in 33.8% of the articles that were in Turkish referring to HIV positive individuals, although this type of statements tended to decline over time (p trend = 0.007). Conclusion: Researchers should conduct analytic, multi-disciplinary and nationwide studies on HIV positive individuals in Turkey, particularly in non-general patient groups and on relatively less studied topics.

Özet

Amaç: Bu çalışmada Türkiye’de HIV pozitif bireylerde yapılmış epidemiyolojik çalışmaların bibliyometrik açıdan değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Türkiye’de HIV pozitif bireylerde yapılmış çalışmalara 1 Kasım 2015 tarihinde Pubmed, Türk Medline, Ulakbim veri tabanları ve Türk HIV/AIDS dergisi taranarak ulaşıldı. Bulgular: Ulaşılan 204 çalışmanın %89.1’i gözlemsel tanımlayıcı çalışmaydı. En sık çalışma tipi olgu sunumuydu (%48.5). Analitik çalışmalar en sık kesitsel tipteydi (%23.7). Makalelerin %67.2’si Türkçe, %32.8’i İngilizce yayınlanmıştı. Çalışmaların %92.6’sı genel hasta grubunda yapılmıştı. Olgu sunumu/serisi tipindeki çalışmaların konuları en sık fırsatçı enfeksiyonlar (%41.3) ve komplikasyonlar (%16.3); diğer çalışmaların konuları en sık HIV/AIDS epidemiyolojisi (%18.1) ve tedaviydi (%17.0). Çalışmaların %47.1’i tek uzmanlık alanı tarafından yürütülmüştü. İlk isim yazarların %76.9’u Ankara, İstanbul veya İzmir’de; %55.4’ü üniversite hastanesinde, %37.3’ü eğitim ve araştırma hastanesinde çalışmaktaydı. Uzmanlık alanları en sık enfeksiyon hastalıkları ve klinik mikrobiyoloji (%47.1) ve tıbbi mikrobiyolojiydi (%22.1). Türkçe makalelerin %33.8’inde ”HIV'li/AIDS'li hasta/olgu, HIV enfeksiyonlu olgu/hasta’’ ifadeleri kullanılmıştı, ancak bu ifadenin kullanımı zaman içinde azalma eğilimi göstermekteydi (p trend= 0.007). Sonuç: Türkiye’de HIV pozitif bireylerde genel hasta grubu dışındaki bireyleri daha fazla ele alan, analitik tipte, çok disiplinli, ulusal düzeyde ve görece az çalışılmış konularda çalışmalar yürütülmelidir.