Neokoros Düşüncesinin Kökeni ve Gelişimi: Tanrı, Kutsal Krallık ve Yönetici İlişkisi

Özet

Öz Neokoros (Gr. νεώκoρος/νεωκόρος) Roma İmparatorlukDönemi’nde imparator kültüne bağlı olarak ortayaçıkan dini bir terim ve Hellen Küçük Asyası’ndabizzat imparator tarafından kentlere verilen unvandır.Neokoros teriminin kelime anlamı bir tapınağıngünlük rutininden ve işlevselliğinden sorumlu kişiler,tapınak koruyucusu olarak açıklanmaktadır. Hellen-Küçük Asya’sında neokoros unvanına sahip kentler buunvan sayesinde agonlar düzenleyebilir, tanrısallaştıranimparatoru bu şekilde onurlandırırlardı. Neokorosdüşüncesi, özellikle Augustus Dönemi’nde, Romaİmparatorluk Dönemi’nin başlaması ile şekillenmeyebaşlar. İmparator Augustus sonrasında pek çok imparatorunöldükten sonra tanrı ilan edildiği bazılarınınise yaşarken tanrılaştırıldığı görülmektedir. Buçalışmanın amacı, MÖ 3. binden itibaren ilk krallıkkurumunun gelişim sürecini ve bununla ilişkili olaraktanrı-kral, kutsal krallık düşüncesini Roma İmparatorlukDönemi’ne kadar izlemektir.