Peripheral blood T-lymphocyte and T-lymphocyte subset ratios before and after treatment in schizophrenia patients not taking antipsychotic medication

Antipsikotik tedavi altında olmayan şizofreni hastalarında periferik T-lenfosit ve alt tip oranları ve tedavi yanıtıyla ilişkisi

Seda Çelik BASKAK,Hüseyin ÖZSAN,BORA BASKAK,Devrimci Halise ÖZGÜVEN,GÜLAY KINIKLI

Abstract

Peripheral Blood T-Lymphocyte and T-Lymphocyte Subset Ratios before and after Treatment in Schizophrenia Patients not taking Antipsychotic Medication Objective: Immune system abnormalities in schizophrenia have been previously studied. According to the present point of view, an infection or autoimmune process might be occurring in the form of cellular and/or humoral immune system abnormalities in schizophrenia. Furthermore, several effects of antipsychotic medication on the immunological profile of schizophrenic patients have been demonstrated. The present study aimed to compare the total T-lymphocytes level and the T-lymphocyte subset ratios in schizophrenia patients not treated with antipsychotics and healthy controls. The relationship between disease duration, symptom severity, and treatment response and T-lymphocyte profiles were investigated. Methods: The study included 14 patients (11 antipsychotic naive, 3 antipsychotic free for at least 6 months) diagnosed with schizophrenia or schizophreniform disorder that were compared to age- and sex-matched healthy controls in terms of the total T-lymphocytes level and T-lymphocyte subset ratios using flow-cytometry. The relationship of the T-lymphocyte profiles, to disease duration and treatment response was investigated. Results: The groups were not different in terms of total T-lymphocytes level and T-lymphocyte subset ratios; however, the antipsychotic naive patients and the group with disease duration < 2 years had lower rates of T8-lymphocytes. Total T-lymphocytes and the T8-lymphocyte ratio increased after treatment. Clinical improvement was correlated with total T-lymphocytes and the T4-lymphocyte subset ratio.

Özet

Amaç: Şizofrenide bağışıklık sisteminde bozukluklar saptanmıştır ve bu alandaki güncel kanıya göre şizofreni hücresel ve/veya salgısal bağışıklığa ait anomalilerin varlığında, infeksiyöz ve/veya oto-immün bozukluklar zemininde gelişiyor olabilir. Antipsikotiklerin de bağışıklık sistemi üzerinde çeşitli etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada antipsikotik tedavisi altında olmayan şizofreni hastalarında, hücresel bağışıklık göstergelerinden toplam t-lenfosit ve alt-tip oranlarının sağlıklı kontrollerden farklı olup olmadığı ve bu oranların hastalık süresi, antipsikotik kullanımı ve tedavi yanıtıyla ilişkisi araştırılmıştır. Yöntem: Şizofreni veya şizofreniform bozukluğu olan ve en az altı aydır antipsikotik ilaç kullanmayan 14 hasta (bunlardan 11'i hiç antipsikotik kullanmamıştır) ve 14 sağlıklı kontrol, toplam t-lenfosit ve alt-tip oranları bakımından akım-sitometrik yöntemle karşılaştırıldı. Şizofreni hastalarında hastalık süresi ve tedavi cevabının toplam T-lenfosit ve alt-tip oranları ile ilişkisi incelendi. Bulgular: Gruplar arasında toplam T-lenfosit ve alt-tip oranları bakımından farklılık bulunmadı. Ancak hiç antipsikotik kullanmamış hastalarda ve hastalık süresi 2 yıldan kısa olanlarda T8-lenfosit oranı düşüktü. Tedavi sonrasında, T-lenfosit ve T8-lenfosit oranlarında artış olduğu gözlendi. Klinik belirtilerdeki düzelmeyle değişen T-lenfosit ve T4-lenfosit oranları arasında korelasyon saptandı. Sonuç: Hücresel bağışıklık sistemi anomalileri şizofreniye ait intrensek bir duruma işaret ediyor olabilir. Bu sistemdeki değişimler tedavi yanıtıyla ilişkilidir ve tedavi yanıtına ait biyolojik işaretleyici adayı olabilirler.

Keywords: Şizofreni,Antipsikotik ajanlar,Olgu-kontrol çalışmaları,CD4-pozitif T-lenfositler,CD8-pozitif T-lenfositler,Lenfosit sayımı,Psikiyatrik durum derecelendirme ölçekleri,T-lenfosit altgrupları