Tirmidhi’s View of Hanafis

Abstract

This study deals with the view of Tirmidhi, who lived in the third century of the hijra, known as the golden age of hadith history, to Hanafi thought and people. This idea was criticized in the works of Tirmidhi, who inhaled the negative atmosphere against the Hanafis with the Mihna process. Although Tirmidhi's work contains jurisprudence and conflicts, the view of Hanafis is generally counted among the people of Kufa. Among these people, Ibn al-Mubarak and Vekî b. al-Cerrah While the opinions of names such as were given, the narrations criticizing Hanafis also came from these people. Although Tirmidhi had the opinion of the Hanafis in the places where he objected to the people of hadith, he did not say that they reached this conclusion by acting on the narration. Especially affected by the mihne process, The fact that he received knowledge from scholars such as, Ahmed b. Hanbal, Humaydi or Bukhari caused him to behave in this way. However, the fact that Tirmidhi had narrators among his teachers who had connections with Hanafis, or that Hanafi fiqh reached this culture with written sources during the period when Hanafi fiqh was active in the Islamic world prevents us from separating these two ideas with clear lines. In fact, when we look at the objections of his teachers, Tirmidhi's objections are less, while some of them belong to Tirmidhi, while others consist of narrations transmitted before him.

Özet

Bu çalışma, hadis tarihinin altın çağı olarak bilinen hicrî üçüncü asırda yaşayan Tirmizî’nin, Hanefî düşüncesine ve ehline olan bakışını ele almaktadır. Mihne süreciyle beraber Hanefîlere karşı başlatılan olumsuz havayı teneffüs eden Tirmizî’nin eserlerinde bu düşünce yerilmiştir. Tirmizî’nin eseri fıkhî bilgileri ve ihtilafları ihtiva etmiş olmasına rağmen Hanefîlerin görüşü genellikle Kûfe ehli içerisinde sayılmıştır. Bu kimseler arasında Hanefîlere yakınlığıyla bilinen İbnü’l-Mübarek ve Vekî b. el-Cerrâh gibi isimlerin görüşleri verilirken Hanefîleri yeren rivayetler de bu kimselerden gelmiştir. Tirmizî, hadis ehline itiraz ettiği yerlerde Hanefîlerin düşüncesine sahip olmuş olsa da onların rivayetle amel ederek bu sonuca ulaştığını söylememiştir. Özellikle mihne sürecinden etkilenen Ahmed b. Hanbel, Humeydî ya da Buhârî gibi âlimlerden ilim alması kendisinin bu şekilde tavır sergilemesine sebebiyet vermiştir. Ancak Tirmizî’nin hocaları arasında Hanefîlerle bağlantısı bulunan râvilerin olması ya da Hanefî fıkhının İslâm dünyasında etkin olduğu dönemde yazılı kaynaklarla bu kültüre ulaşması iki düşünceyi birbirinden net çizgilerle ayırmamıza engel olmaktadır. Hatta hocalarının itirazlarına bakıldığında Tirmizî’nin itirazları daha az olmakla beraber bunların bir kısmı Tirmizî’ye aitken diğerleri kendisinden önce nakledilen rivayetlerden ibarettir.