Journals / Milli Folklor Dergisi / 2015 / Cilt: 14 - Sayı: 108

Traditional Healing Practices and Its Practitioners: “Women Healers”

GELENEKSEL TEDAVİ PRATİKLERİ VE UYGULAYICILARI: “KADIN ŞİFACILAR”

Pages
188–196
DOI
—

Abstract

Articles on the history of healing and myths of different cultures talk about the time where wo- men know the secrets of life and death, and therefore only women can exercise the “magical” healing arts. “Magic” and “Art” emphasis mentioned on many texts about “Healing”, in fact tell us a lot about the healing of historical appearance and origin. It is “magical” because in reality folk healers perform treatments which are of “magic” and “religion” origin. Healing is considered to be a form of art, because it is observed that each of the talented healers turn this to an artistic ritual. Folk medicine healing practices within the field, are treatment methods based on experience and pass from generation to generation. There are “healing” women specialized in public and who are often associated with holiness in this therapy practitioners. Although there is healing in all societies, it also covers variety of beliefs, rituals and people formed around it. Therefore, it also expresses variable meanings and practices in different cultures. This study represents the evaluation of women’s historical and cultural perspective with “healer” identity based on “healing” concept. Today “women healers” continue to heal people with their own methods around the world even if materials they use when treating patients and their names in different cultures change. There are basically two reasons for this; traditional medicine’s approach to health with mental and physical/holistic integrity and social/historical role of women. Keywords

Özet

Şifacılık tarihine dair yazılar ve farklı kültürlerdeki mitler, yaşam ve ölümün sırlarını kadınla- rın bildiği, bu nedenle yalnızca kadınların “büyülü” şifacılık sanatını uygulayabildikleri zamanlardan söz eder. Şifacılığa dair pek çok metinde geçen “büyü” ve “sanat” vurgusu, aslında şifacılığın tarihsel görünümü ve kökenlerine ilişkin çok şey anlatmaktadır. “Büyülü”dür; çünkü halk şifacıları gerçekte de “büyü” ve “din” kökenli tedavi pratikleri gerçekleştirirler. Şifacılık, bir çeşit sanat olarak nitelenir; çünkü şifa veren yetenekli kişilerin her birinin bu işi sanatsal bir ritüele dönüştürdüğü gözlemlenir. Halk tıbbı alanına giren iyileştirme pratikleri, kuşaktan kuşağa aktarılan ve tecrübeye dayanan tedavi yöntemleridir. Bu tedavi pratiklerinin uygulayıcıları içinde halk arasında uzmanlaşmış ve genellikle kutsallıkla ilişkilendirilen “şifa veren” kadınlar vardır. Şifacılık, hemen tüm toplumlarda var olmak- la birlikte çevresinde oluşan çeşitli inanç, ritüel ve kişileri de kapsar. Bu nedenle kültürden kültüre değişebilen anlam ve uygulamaları da ifade eder. Bu çalışma, “şifa” kavramından yola çıkarak “şifacı” kimliğiyle kadının tarihsel ve kültürel perspektiften değerlendirilmesini sunmaktadır. Hastaları teda- vi ederken kullandıkları malzemeleri ve farklı kültürlerde isimleri değişse bile günümüzde “kadın şi- facılar”, dünyanın çeşitli yerlerinde “kendi yöntemleriyle” insanları iyileştirmeye devam etmektedirler.