The Effects of Hypoxia on Oxidative Stress, Inflammation, and DNA in Patients With Severe Sleep Apnea Syndrome

Ağır Uyku Apne Sendromlu Hastalarda Hipoksinin Oksidatif Stres, İnflamasyon ve DNA Üzerine Etkisi

Muhammet Yusuf TEPEBAŞI, Nilüfer ŞAHİN CALAPOĞLU, Okan SANCER, Önder ÖZTÜRK, Taner GONCA, Halil İbrahim BÜYÜKBAYRAM

Abstract

Object: Obstructive sleep apnea syndrome is a disease associated with recurrent apnea-hypopneas during sleep. Apnea-hypopnea attacks cause hypoxia by lowering oxygen saturation levels. Oxidative stress induced by hypoxia can lead to inflammation and DNA damage. The aim of this study was to investigate the effects of intermittent hypoxia on oxidative stress, inflammation, and DNA in severe OSAS patients. Methods: A total of 67 individuals were measured by polysomnography during the night. Peripheral ven blood was collected. Cholesterol, triglyceride, HDL, hs-CRP, TAS and TOS values of all subjects were measured in blood serum by calorimetric method. The comet assay method was used to investigate DNA damage. Results: We found a statistically significant increase in oxidative stress and inflammation parameters in severe OSAS patients (p <0.05). Furthermore, we could not detect the effect of severe OSAS disease on DNA damage. (p>0,05). Conclusions: Our results showed that oxidative stress and inflammatory markers changed markedly in severe OSAS patients. However, the absence of DNA damage despite increased oxidative stress has been interpreted as hypoxia, which is not long enough to damage DNA and does not cause DNA damage alone.

Özet

Amaç: Obstrüktif uyku apne sendromu, uyku sırasında tekrarlayan apne-hipopne ile ilişkili bir hastalıktır. Apne-hipopne atakları oksijen satürasyon seviyelerini düşürerek hipoksiye neden olur. Hipoksinin neden olduğu oksidatif stres, inflamasyona ve DNA hasarına yol açabilir. Bu çalışmanın amacı şiddetli OSAS hastalarında aralıklı hipoksinin oksidatif stres, inflamasyon ve DNA’ya olan etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Gece boyunca toplam 67 birey polisomnografi ile ölçüldü. Periferik ven kanı toplandı. Kan serumunda kolesterol, trigliserit, HDL, hs-CRP, TAS ve TOS değerleri kalorimetrik yöntemle ölçüldü. DNA hasarını araştırmak için Comet assay analizi yöntemi kullanıldı. Bulgular: Ağır OSAS hastalarında oksidatif stres ve inflamasyon parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptadık (p <0.05). Bunun yanında, şiddetli OSAS hastalığının DNA hasarı üzerindeki etkisini tespit edemedik. (p> 0.05). Sonuç: Ağır OSAS hastalarında oksidatif stres ve inflamatuar belirteçlerin belirgin olarak arttığını gösterdi. Bununla birlikte, artan oksidatif strese rağmen DNA hasarının olmayışı oluşan hipoksinin DNA’ya hasar verecek kadar uzun süreli olmadığı ve tek başına DNA hasarı oluşturmadığı şeklinde yorumlanmıştır.