Sleep architecture in schizophrenia patients

Abstract

Objective: Sleep disorders are a common and important part of schizophrenia's clinical Picture; however, the number of polysomnography-based studies of schizophrenia is limited and there is a lack of consensus regarding a specific sleep pattern in schizophrenia patients. As such, the aim of the present study was to investigate the sleep architecture in non-medicated schizophrenia patients. Method: The study included 13 adult male inpatients with schizophrenia, undifferentiated type, (based on DSM-IV-TR criteria) and an age- and sex-matched group of normal controls. The participants were studied during 2 consecutive nights in the sleep laboratory. The Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS), Scale for Negative Symptoms (SANS), and Scale for Positive Symptoms (SAPS) were used for clinical assessment. Polysomnographic recordings obtained on the second night were used for analysis. Results: Compared to the controls, the schizophrenic patients had less total sleep time, lower sleep efficiency, longer sleep latency, more awakenings, and increased duration of awakenings after falling asleep. In terms of sleep architecture, the schizophrenia patients showed no evidence of abnormal-slow wave sleep, but the percentage of REM sleep was reduced. REM sleep measures, including REM latency and density, did not significantly differ between the 2 groups. Based on correlation analysis between the sleep parameters and clinical symptoms, slow-wave sleep was inversely correlated with formal thought disorder. Conclusion: The findings indicate that in addition to decreased REM sleep time, disturbances in sleep initiation and maintenance were prominent in the non-medicated schizophrenia patients. The correlation between decreased decreased REM sleep and, slow-wave sleep, and formal thought disorder we observed in the patients might have been related to the underlying pathophysiology of schizophrenia.

Özet

Amaç: Uyku bozuklukları şizofrenide yaygın görülen bir problemdir ve klinik tablonun önemli bir parçasıdır. Ancak şizofreni hastalarında yapılmış sınırlı sayıda polisomnografi çalışması olup özgün bir uyku yapısı konusunda ortak bir görüş birliği de bulunmamaktadır. Bu nedenle çalışmada, tedavi almayan şizofreni hastalarında uyku yapısını araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: DSM-IV ölçütlerine göre şizofreni ayrışmamış tip tanısı olan ve hastanede yatan 13 erkek erişkin hasta ile yaş ve cinsiyet yönünden eşleştirilmiş, normal kontrol olguları ardışık iki gece uyku laboratuvarında incelenmiştir. Klinik değerlendirme için Kısa Psikiyatrik Değerlendirme Ölçeği (KPDÖ), Negatif Belirtileri Değerlendirme Ölçeği (NBDÖ) ve Pozitif Belirtileri Değerlendirme Ölçeği (PBDÖ) kullanılmıştır. Araştırmada ikinci gece polisomnografi verileri analiz edilmiştir. Bulgular: Normal kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, şizofreni hastalarının toplam uyku süresinde azalma, uyku etkinliğinde azalma, uyku latensinde artma, uyanıklık sayısında artma ve uykuya geçiş sonrası uyanıklık süresinde artma olduğu görülmüştür. Hastalarda uyku yapısında, yavaş dalga uykusunda bozulma gözlenmezken REM uykusunun azaldığı görülmüştür. REM latensi ve REM yoğunluğunu içeren REM uykusu ölçümlerinde iki grup arasında anlamlı fark görülmemiştir. Uyku değişkenleri ile klinik semptomlar arasındaki ilişkide, yavaş dalga uykusu ile formal düşünce bozukluğu arasında negatif ilişki olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bulgular, tedavi almayan şizofreni hastalarında REM uykusundaki azalmanın yanı sıra uykuya başlama ve devam ettirmede bozulmanın belirgin olduğunu göstermektedir. Çalışmada şizofreni hastalarında bulunan azalmış REM uykusu ve yavaş dalga uyku ile formal düşünce bozukluğu arasındaki ilişki hastalığın altta yatan fizyopatolojisi ile ilişkili olabilir.