Poststructuralist Hegel: An Investigation On The Concepts Of Integrity, Organicity, Reflection

YAPISALCILIK SONRASI HEGEL: BÜTÜNLÜK, ORGANİKLİK, YANSIMA KAVRAMLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Abstract

In this study, the connection between the views of Hegel thought, affecting the twentieth century, adopted in the structuralism and post-structuralism and Gilles Deleuze, who are important figures of the French wing is ques-tioned. Although Hegel was criticized by post-structuralist thinkers, in particular, the aspects that have influenced the formation of concepts that justify the birth of texts have been examined by many of them. It was examined how the concepts derived from Hegel— especially through the concepts of integrity, organism and reflection—were used to explain the transition from structuralism to post-structuralism and to form a new philosophy. The showdown of the conceptual calls that are the basis of these new theories of literature and philosophy focused on the act of reading with the transcendental philosophies that dominated Western philosophy in terms of expressing new perspectives is tried to put forward. In this context, after determining Hegel's position in the transition from structuralism to post-structuralism, the reflections of the key concepts of his philosophy on the French scene are evaluated.

Özet

Bu çalışmada, yirminci yüzyılı etkileyen Hegel düşüncesinin yapısalcılık ve yapısalcılık sonrasında benimsenen görüşlerinin Fransız kanadın önemli isimlerinden olan Gilles Deleuze ile olan bağlantısı sorgulanmaktadır. Özellikle Hegel’in yapısalcılık sonrası düşünürler tarafından eleştirilmesine rağmen, birçokları tarafından metinlerin doğuşunu meşrulaştıran kavramların oluşumunda etkili olan yönleri irdelenmiştir. Hegel’den devşirilen kavramların, -özelde bütünlük, organiklik, yansıma kavramları üzerinden- yapısalcılıktan yapısalcılık sonrasına geçişi açıklamak ve yeni bir felsefe oluşturmak adına nasıl kullanıldığı incelenmiştir. Okuma edimi üzerine odaklanmış olan bu yeni edebiyat ve felsefe teorilerinin dayanağı olan kavramsal uğrakların, yeni perspektifler dile getirmesi bakımından Batı felsefesini hâkimiyeti altına almış aşkın felsefelerle olan hesaplaşması ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda Hegel’in yapısalcılıktan yapısalcılık sonrasına geçişteki konumu belirlendikten sonra, onun felsefesinin kilit kavramlarının Fransız sahnesindeki yansımaları değerlendirilmektedir.