INTERPRETATIVE APPROACH AND WRITING ON MUSIC

Abstract

This essay suggests an interpretational approach and the concept of self-reflectivity uponthe academic wording style in the Turkish music sciences. The general purpose of thewriting is to exhibit a critical attitude concerning the studies, which could not exceed theliterature scanning and compilations, which always make repetitions in the researchesand original articles which are published in the music-centered academic magazines andthesis. It is obviously seen that the researchers take the language of approach, whichmakes the subject and the structural wording style as an object and which is present inTurkey Social Science literature as an example. On the contrary, in the music concept,conceptualization of the abstract makes the author tired and causes them to be lost withinthe knowledge. In this respect, the original sign of all kinds of musical researches andstudies, which are historical, systematic or ethnographical centered, is the action ofwriting and to get away from saying new words in the present cycle of writing. Suchself-reflectivity and interpretational approach could be a tool set, which could eliminateand remove such stability. Because of this reason, it is targeted to be taken up in order toconsider music writing as an interpretation and to change the perception of writing andto make a great contribution to the literature and finally, to tell a new word and to giveinspirations to the academic persons as well.

Özet

Bu deneme, Türkiye müzik bilimlerinde, akademik yazın biçimi üzerine yorumsamacıyaklaşım ve özdüşünümsellik kavramını önermektedir. Yazının genel amacı, müzikmerkezli akademik dergilerde yayımlanan araştırma ve özgün makalelerdeki süreklitekrara düşen, literatür taraması ve derlemenin ötesine geçmeyen çalışmalara ilişkineleştirel bir tutum sergilemektir. Araştırmacıların, Türkiye Sosyal Bilim literatüründevarolan, yapısal yazım biçimi ve konuyu nesnelleştiren yaklaşım dilini örnek aldıklarıgörülmektedir. Buna karşın, müzik mefhumunda, soyutun kavramsallaştırılması,yazarı yormakta ve bilginin içerisinde kaybolmasına neden olmaktadır. Bu bağlamda,tarihsel, sistematik ya da etnografi merkezli her türlü müzik araştırmasının alamet-ifarikası olan yazmak eylemi, içinde bulunduğu yazın döngüsünde, yeni söz söylemektenuzaklaşmaktadır. Özdüşünümsellik ve yorumsamacı yaklaşım, bu durağanlığıkaldırabilecek bir alet çantası olabilir. Bu sebeple bu denemenin, müziği yazmayı biryorum olarak ele alıp, yazın algısını değiştirerek, literatüre katkı sağlayacak, son tahlilde,yeni bir söz söyleyecek akademik kalemlere ilham vermesi hedeflenmektedir.