Incest Marriage in the Magical Religion Through the Avesta and Historical Narratives -An Analytical and Critical Study-

Avesta ve Tarihi Rivayetler Işığında Zerdüşt Dininde Ensest Evlilik Kritik Analitik Bir Çalışma

Abstract

This research concerns the incestuous marriage, which was prevalent in Iran and its outskirts, which were loyal to the Magian religion and to the advent of Islam for several centuries, during the eras of the many empires that ruled those countries, starting with the Achaemenids - the Hammansians (529 BC - 331 BC) and passing through the empire of Alexander) the Macedonian and his Seleucid ancestors and the Perthian-Ashkan state, kings of the Taifas (247 BC - 226 AD) and finally the rule of the Sassanid Persians (226 - 651 AD). The research is based on the texts of the Zoroastrian holy book (Avesta) and on the late Pahlavi texts that were written in the ninth century AD / the third AH, such as the book: Dinkard, Al-Bandahshan and others, in addition to the testimonies of Greek historians who lived through the era, as well as the accounts of Christian scholars and historians, and Muslims with both their Sunni parts. And Shiites alike. Nor can one forget the accounts of contemporary Iranian historians, and how the contemporary Magi of the Indian Parsis and Iranian Zoroastrians deny this type of marriage, and they try to interpret its texts for fear of Muslims, because Muslims and Christians with them forbid and deny this type of marriage, which contradicts normal human nature.

Özet

Bu araştırma, İran ve kenar mahallelerinde yaygın olan ensest evlilik sistemiyle ilgilidir. İran, birçok imparatorluk döneminde İslam'ın gelişine kadar birkaç yüzyıl boyunca Mecusi dinine inanmıştı. Ahamenişlerle başlayan - Hakmansheen (MÖ 529 - MÖ 331) ve Büyük İskender imparatorluğu ve selefleri, Seleukoslar ve Perth devleti - mezheplerin Aşkan kralları (MÖ 247 - MS 226) egemenliğine ve Sasani Persler’e (MS 226 - 651) kadar durum böyle idi. Araştırma, Zerdüşt kutsal kitabı (Avesta) metinlerine ve MS dokuzuncu yüzyılda / H. üçüncü yüzyılda yazılmış olan Dinkard, Al-Bandahshan ve diğerleri gibi geç Pehlevi metinlerine dayanmaktadır. Dönemi yaşayan Yunan tarihçilerinin tanıklıklarının yanı sıra Hıristiyan bilgin ve tarihçilerin ve hem Sünni hem de Şii Müslümanların anlatılarına ek olarak. Çağdaş İranlı tarihçilerin anlatılarını da unutamayız. Hintli Parsis'in çağdaş Magileri ve İranlı Zerdüştler bu tür bir evliliği nasıl inkar ediyorlar ve metinlerini Müslümanlardan korktukları için yorumlamaya çalışıyorlar; çünkü onlar, yani Müslümanlar ve Hıristiyanlar yasaklanmış ve normal insanla çelişen bu tür bir evliliği inkar ediyorlar.