For a geocritical reading of Marrakech: Mohamed Nedali, Elias Canetti et Daniel Sibony

Marakeş'in jeokritik bir okuması için: Mohamed Nedali, Elias Canetti et Daniel Sibony

Abstract

From our geocritical analyses of Marrakech in Nedali, Canetti and Sibony, it follows that the chromatic spectrum of the city has not changed much since Canetti's travelogue. In this way, Marrakech has remained a red city in literature. The views analysed testify to the fact that the red ramparts have caused the tourists described by Sibony to describe the city as red or ochre. The corpus unfolds the temporal strata that built the city. The different points of view of the three authors allow us to grasp one of the strata relating to the urban space of Marrakech. The presence of a Jewish quarter that Canetti's travelogue describes as a ghetto where the Jewish community resided at the time of the Protectorate. Sibony speaks in his autobiographical account of a real situation of exclusion. The heterolingual reality of the city is evident in the literary representation of the city. Hebrew, Moroccan dialect, Amazigh and even French are languages that participate in the city's landscape.

Özet

Nedali, Canetti ve Sibony'de Marakeş'in jeokritik analizinden, Canetti'nin seyahatnamesinden bu yana şehrin renk spektrumunun pek değişmediği sonucu çıkmaktadır. Bu şekilde, Marakeş edebiyatta kırmızı bir şehir olarak kalmıştır. Analiz edilen görüşler, kırmızı surların Sibony tarafından tarif edilen turistlerin şehri kırmızı ya da aşı boyası olarak tanımlamasına neden olduğuna tanıklık etmektedir. Külliyat, şehri inşa eden zamansal katmanları gözler önüne seriyor. Üç yazarın farklı bakış açıları, Marakeş'in kentsel mekânına ilişkin katmanlardan birini kavramamızı sağlıyor. Canetti'nin seyahatnamesinde getto olarak tanımladığı ve Protektora döneminde Yahudi cemaatinin ikamet ettiği bir Yahudi mahallesinin varlığı. Sibony otobiyografik anlatımında gerçek bir dışlanma durumundan söz etmektedir. Şehrin heterolingual gerçekliği, şehrin edebi temsilinde açıkça görülmektedir. İbranice, Fas lehçesi, Amazigh ve hatta Fransızca şehrin manzarasına katılan dillerdir.