Journals / Turkish Journal of Clinics and Laboratory / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 4
The effects of different doses of amantadine on lung tissue in lower extremity ischemia reperfusion injury in rats
- Pages
- 551–557
- DOI
- —
Abstract
Aim: Ischemia/reperfusion (I/R) injury is a common complication after abdominal aortic surgery. N-Methyl D-Aspartate (NMDA) antagonists protect many organs against to I/R injury. Therefore, in this study, we aimed to investigate the effects of 135 mg/kg and 90 mg/kg of amantadine, on lung tissue after lower extremity I/R injury in rats. Material and Methods: 36 wistar rats were randomly divided into 6 groups each containing six rats as follows; Sham group (Group S), Amantadine 90 group (Group A-90), Amantadine 135 group (Group A-135), Ischemia/Reperfusion group (Group I/R), Ischemia/Reperfusion + Amantadine 90 group (Group I/R-A 90), Ischemia/Reperfusion + Amantadine 135 group (Group I/R-A 135). At the end of procedure, all rats were sacrificed, and their lung tissues were obtained. Lung tissues were examined biochemical and histopathologically. Results: The lung tissue catalase, superoxide dismutase activities and malondialdehide levels were similar between the groups. Lung tissue neutrophil/lymphocyte infiltration score levels were higher in Group I/R than Group S, Group A-90 and Group A-135. Alveolar wall thickening score levels were higher in Group I/R than Group S, Group A-90, Group A-135 and Group I/R-A 135. Conclusion: Although we could not find a statistically significant difference between lung tissue biochemical values, we observed that lung tissue was histopathologically affected by I/R damage and the damage was less with amantadine use. In the reduction of I/R damage, 135 mg/kg administration of amantadine was more beneficial than 90 mg/kg.
Özet
Amaç: İskemi/reperfüzyon (İ/R) hasarı abdominal aort cerrahisi sonrası sık görülen bir komplikasyondur. N-Metil D-Aspartat (NMDA) antagonistleri birçok organı İ/R hasarına karşı korur. Bu nedenle bu çalışmada, sıçanlarda alt ekstremite İ/R hasarı sonrası 135 mg/kg ve 90 mg/kg amantadinin akciğer dokusu üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: 36 wistar sıçan rastgele her biri altı sıçan içeren 6 gruba ayrıldı; Sham grubu (Grup S), Amantadin 90 grubu (Grup A-90), Amantadin 135 grubu (Grup A-135), İskemi/Reperfüzyon grubu (Grup İ/R), İskemi/Reperfüzyon + Amantadin 90 grubu (Grup İ/R-A 90), İskemi/Reperfüzyon + Amantadin 135 grubu (Grup İ/R-A 135). İşlem sonunda tüm ratlar sakrifiye edilerek akciğer dokuları alındı. Akciğer dokuları biyokimyasal ve histopatolojik olarak incelendi. Bulgular: Gruplar arasında akciğer dokusu katalaz, süperoksit dismutaz aktiviteleri ve malondialdehit seviyeleri benzerdi. Akciğer dokusu nötrofil/lenfosit infiltrasyon skoru Grup İ/R'de Grup S, Grup A-90 ve Grup A-135'e göre daha yüksekti. Alveolar duvar kalınlaşma skoru Grup İ/R'de Grup S, Grup A-90, Grup A-135 ve Grup İ/R-A 135'e göre daha yüksekti. Sonuçlar: Akciğer dokusu biyokimyasal değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulamasak da akciğer dokusunun histopatolojik olarak İ/R hasarından etkilendiğini ve amantadin kullanımı ile hasarın daha az olduğunu gözlemledik. İ/R hasarının azaltılmasında 135 mg/kg amantadin uygulaması 90 mg/kg'dan daha faydalı olmuştur.