Postmodernizm ve Tanrı’nın Ölümü: Öznenin Arkeolojisi Üzerine Bir Deneme

Özet

Postmodernizm, farklılık ve özgürlük adına modernizmle bir hesaplaşmadır.Her ne kadar modernist söylem özgürleşme ve özerklik üzerine inşaedilmiş olsa da, zamanla bireyler üzerinde tahakküm kuran ve farklı öznelliklereizin vermeyen bir iktidar yaratmaktan kendisini kurtaramamıştır.Farklılıkların silinmesinin ve özgürlük yitiminin baş sorumlusu ise modernöznedir. Modern özne bu gücü, önce Tanrıyı işinden ederek ve dünyadankovarak ve sonra da Onun tahtına oturarak elde etmiş ve dinin yerine debilimi ve rasyonel düşünceyi ikame etmiştir. Ne var ki, Nietzsche’nin Tanrınınölümünü ilan edişiyle birlikte muktedir modern özne de varlığının temelinive meşruiyetini kaybetmiş ve sonsuzca yorumlarla sürekli yaratılanbir dünyalar çokluğunun içinde erimiş gitmiştir. Büyük ölçüde Nietzsche’denilham alarak beslenen postmodernist düşünce ise, farklılıklarınve özgürlüklerin yeşertilmesi adına, tıpkı Nietzsche gibi, bilime de dine demesafeli durmuştur. Ve postmodernist düşüncenin, aşkın bir varlığa sahipolan ve insana, topluma, dünyaya ve tarihe biçim veren bir Tanrıya artıktahammülü yoktur. Tam da bu nedenle, postmodernizm, sahici bir ateizmdir.