Differences between the Occupation of Bayt Al-Maqdis in 11th and 20th Century: Reflecting on a Solution

Beytülmakdis’in 1099’daki İstilası ile 20. Yüzyıldaki İstilası Arasındaki Farklar ve Bunun Çözüme Yansıtılması

Abstract

The occupation of Bayt al-Maqdis in the 20th century is generally compared and likened, in the Muslim world, to its crusader occupation in 1099; moreover, its liberation under the leadership of Salah al-Din Yusuf ibn Ayyub (1187) is described as an example of its liberation today. However, the 1099 occupation is obviously different from that of 20th century in terms of the invaders’ identities. The 1099 invasion was the result of an alliance of European Catholicism, Byzantine Orthodoxy, and ethnic Orthodox groups in the Islamic world. The 20th century invasion, nonetheless, was the result of an alliance of Evangelical Christians, which is also known as Christian Zionists, and Zionist Jews. The alliance formed before the 20th century received open support from the Soviet Union, too, in order to make the existence of Israel happen on the Palestinian Land after the World War II. The alliance, nevertheless, failed to gain the support of the traditional Orthodox world and civic Western Catholicism as well as the support of Christian minorities in the Muslim world. Although there is a Christian-origin clique among the actors of the 20th century invasion, it still can not be considered as a Crusader invasion. Therefore, it is required to question the discourse of liberation from the occupation in the Muslim world, commonly crusader centered.

Özet

20. yüzyıldaki Beytülmakdis istilası, İslam dünyasında genelde 1099’daki Beytülmakdis istilası gibi açıklanmakta; Beytülmakdis’in Selâhaddîn-i Eyyûbî önderliğinde kurtarılması da (1187) bugünkü kurtuluş için bir örneklik olarak anlatılmaktadır. Oysa 1099 istilası, 20. yüzyıldaki istiladan, istilacıların kimliği açısından bariz bir şekilde ayrılmaktadır. 1099’daki istila, Avrupa Katolikliği, Bizans Ortodoksluğu ve İslam dünyasındaki etnik Ortodoks yapıların ittifakı ile gerçekleşmiştir. Buna karşı 20. yüzyıldaki istila, Siyonist Hıristiyanlar olarak da nitelenen Evanjelist Hıristiyanlar ve Siyonist Yahudilerin ittifakı ile gerçekleşti. 20.yüzyıla girilmeden oluşan bu ittifak, II. Dünya Savaşı’ndan sonra, Filistin’de İsrail’in varlık bulması konusunda, Sovyetlerin de açık desteğini almıştır. Ancak bu ittifak, İslam dünyasındaki Hıristiyan azınlıkların desteğini almadığı gibi, geleneksel Ortodoks dünya ve sivil Batı Katolikliğinin desteğini de elde edememiştir. 20. yüzyıldaki istilanın aktörleri arasında Hıristiyan kökenli bir yapı bulunmakla birlikte bu istila, Haçlı istilası olarak değerlendirilemez. Dolayısıyla İslam dünyasında bu istiladan kurtuluş söyleminin yaygın bir şekilde Haçlılık odaklı oluşturulması, sorgulanmayı gerektirmektedir.