FOUNDER FUNCTION OF THE LANGUAGE IN LACAN AND LEVINAS

Abstract

The order of language emerges in the system of thought where the subject is located for Levinas and the subject is reconstituted for Lacan as well. The subject is a social subject categorized in terms prescribed by the social/symbolic order; for it relates to the other first and foremost on a symbolic and social level. When it confronts the other, it forms its identity in the symbolic space, by self-actualization through language. The subject is a linguistic order in which moments of resistance are created through itself against the domination of the totality of being; hence the order of language is a field of harmony and resistance, a field of unity and infinity. Language is a fundamental component of a system of thought in which the subject finds himself regulated by one system of laws and meanings by another. For both thinkers, language is constructively intersubjectiv.

Özet

Dil düzeni, Levinas için öznenin konumlandığı, temellendiği ve Lacan için de öznenin yeniden oluştuğu düşünce dizgesinde ortaya çıkar. Özne, toplumsal/sembolik düzen tarafından öngörülen terimlerle kategorize edilen sosyal bir öznedir; çünkü ötekiyle herşeyden önce sembolik ve toplumsal düzeyde ilişki kurar. Kimliğini öteki ile yüzleştiği zaman, simgesel alanda, dil aracılığıyla kendini gerçekleştirerek oluşturur. Özne, varlığın bütünlüğünün egemenliğine karşı, kendisi aracılığıyla direniş anlarının yaratıldığı bir dilsel düzendir; dolayısıyla dilin düzeni, bir uyum ve direnç alanı, bir bütünlük ve sonsuzluk alanıdır. Dil, öznenin kendisini bir yasalar ve anlamlar sistemi tarafından bir başkası tarafından düzenlenmiş bulduğu bir düşünce sisteminin temel bir bileşendir. Her iki düşünür için de dil kurucu bir şekilde özneler-arasıdır.