Journals / Türk Diş Hekimliği Araştırma Dergisi / 2022 / Cilt: 1 - Sayı: 1
The Effect of Different White Spot Lesion Treatments on Surface Discoloration
- Pages
- 19–26
- DOI
- —
Abstract
Aim: The aim of this study was to evaluate the effectof different white spot lesion treatment methods onsurface discoloration.Materials and Methods: 50 freshly extracted, cariesfreebovine teeth were used in the study. For the surfacestandardization of the teeth, the teeth were polished with1200, 2400 and 4000 grit abrasives, under water cooling.Teeth were washed with distilled water, randomly dividedinto five groups (n=10) and baseline color measurementswere done. Group 1 (Control): artificial saliva, Group2 (Grup-D): demineralization+ artificial saliva, Group3 (Grup-FL): demineralization+ flour vernic, Group4 (Grup-TM): demineralization+ CPP-ACP, Group5 (Grup-IC): demineralization+resin infiltration. Allspecimens were kept in artificial saliva at 37˚C for 4weeks and final color measurement were done and ΔE00values were calculated. The analysis of the obtained datawas done by using two-way Anova and Tukey’ post-hoctests.Results: The highest ΔE00 value among the testedgroups was obtained in Group FL (1.50±0.55) and thisvalue was statistically different than all other groups,while no statistically significant difference was foundbetween the other groups (p>0.05).Conclusion: Although fluoride varnish showed thehighest color change among the tested methods, thevalues obtained from all samples except the control groupwere above the detectable value (ΔE00= 0.8) accordingto the CIEDE 2000 color analysis system, but within theclinically acceptable value range (ΔE00= 1.8) was found.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı beyaz nokta lezyonlarının tedavilerinde kullanılan farklı yöntemlerin, mine yüzeyindeki renk değişimine etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 50 adet yeni çekilmiş, çürüksüz, sığır dişi kullanıldı. Dişlerin yüzey standardizasyonu için sırasıyla 1200, 2400, 4000 gritlik zımparalarla su soğutması altında zımparalanıp yıkandı. Örnekler 5 gruba ayrıldı (n=10) ve başlangıç renk ölçümleri yapıldı. Grup 1 (Kontrol): yapay tükürük, Grup 2 (Grup-D): demineralizasyon+ yapay tükürük, Grup 3 (Grup-FL): demineralizasyon+ flor vernik, Grup 4 (Grup-TM): demineralizasyon+CPP-ACP, Grup 5 (Grup-IC): demineralizasyon+rezin infiltrasyon. Örnekler 4 hafta boyunca 37˚C’lik etüvde yapay tükürükte bekletildikten sonra renk ölçümü tekrarlandı ve ∆E00 değerleri hesaplandı. Elde edilen verilerin iki yönlü Anova ve Tukey’s post-hoc testleri kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Test edilen gruplar arasında en yüksek ΔE00 değeri Grup FL’de (1,50±0,55) elde edilirken (<0,05) diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: Test edilen yöntemlerden en yüksek renk değişimini flor verniği göstermiş olsa da kontrol grubu dışındaki tüm örneklerden elde edilen değerler CIEDE 2000 renk analizi sistemine göre algılanabilir değerin üstünde (∆E00= 0,8) ancak klinik olarak kabul edilebilir değer aralığında (∆E00=1,8) bulunmuştur.