Estimation of the Laffer Curve under the Assumption of the Existence of Underground Economy

Abstract

One of the assumptions of the Laffer hypothesis (curve) which proposes a relationship of bell shaped curve between tax rates and tax revenues is negative impact of tax increases on work desire of people. However, as the tax rates are increased, people may prefer to be a member of the underground economy by avoiding taxation of their incomes, completely or partly instead of being out of the labor-force. Since there will be an underground economy more or less in each country, the existence of underground economy should be taken into consideration in formulating the Laffer curve. In this study, the Laffer curve was estimated under the assumption of the existence of underground economy for the period of 1972-2004 of Turkey and the empirical findings were compared to the Laffer curve estimated without assumption of under ground economy. It was found that the tax rate which makes maximum the tax revenues in the Laffer curve with the existence of the underground economy is less than that in the Laffer curve without the existence of the underground economy.

Özet

Vergi oranları ile vergi gelirleri arasında çan-eğrili bir ilişki olduğunu ileri süren Laffer hipotezinin (eğrisinin) varsayımlarından biri, vergi oranı yükseldikçe bireylerin çalışma şevkIerinin kırılacağıdır. Halbuki vergi oranları yükseldikçe bireyler çalışmamak yerine, gelirlerinin bir kısmını ya da tamamını vergilendirmeyerek kayıt dışı ekonomiye geçmeyi tercih edebilir. Her ülkede de az çok kayıt dışı ekonomi bulunacağına göre, Laffer eğrisi çalışılırken kayıt dışı ekonomi dikkate alınmalıdır. Bu çalışmada, kayıt dışı ekonominin hesaba katılması durumunda ortaya çıkan Laffer eğrisi, Türkiye’nin 1972-2004 dönemi için En Küçük Kareler (EKK) yöntemiyle tahmin edilmiş ve elde edilen bulgular çerçevesinde kayıt dışı ekonominin hesaba katılmadığı Laffer eğrisinden farklılıkları tartışılmıştır. Kayıt dışı ekonominin dikkate alındığı Laffer eğrisinde, öncekine kıyasla vergi gelirlerini maksimum yapan vergi oranının daha düşük, elde edilen vergi gelirlerinin ise daha yüksek olduğu görülmüştür.