THE PRINCIPLES OF UNDERSTANDING THE QUR'AN: EXAMPLE OF ABDURRAHMAN HABENNEKA AL-MEYDÂNÎ

KUR’ÂN’I ANLAMANIN İLKELERİ: ABDURRAHMAN HABENNEKE EL-MEYDÂNÎ ÖRNEĞİ

Abstract

One of the expressions of the Qur'an that characterized itself is being ''Book''. The Qur'an, which the first commandment is "Read with the name of the Creator," (Alaq, 96/1), is also a heavy word with its features such as its precepts and its own style (kavl-i sekîl). Just as in every discipline, the Qur'anic commentary has a special method and system. To understand the Qur'an is to understand a language and the words written and spoken with it in terms of logic and notion. Acumen and commentary rumors from the Prophet Muhammad's time to our day are understanding the Qur'an with different methods and approaches. Describing the methods and procedures used to understand the Qur’an properly, ulûmü’l-Kur’ân, hijri and related bases in the II. and III. centuries, there were some introduction commentary. Beggining with Ibn al-Jawzi (d. 597/1201) and continued with et-Tufî (d. 716/1316) and Ibn Taymiyyah (d. 728/1327) the tendency to write individual works in this area has gained momentum with Abdurrahman Habenneka al-Meydânî (d. 2004) The goal of Meydanî is to understand and interpret the Qur'an in the most accurate way. To this intention, he collected the forty bases he determined in his book “Kavâ‘idu’t-Tedebburi’l-Emsel li-Kitâbillâhi Azze ve Celle”, which he wrote in his commentary. He tried to apply these principles which is not a comprehensive but it is intended to be understood the Qur'an to the his commentary that is called Me‘âricu’t- Tefekkur ve Dekâiku’t-Tedebbur Tefsîrun Tedebburiyyun li’l-Kur’âni’l- Kerîm bi Hasebi Tertîbi’n-Nuzûli Vifka Menheci Kitabi Kavâ‘idi’t- Tedebburi’l-Emsel li Kitâbillâhi Azze ve Celle. It is possible to see the similarities of these principles in other works as well. Because of this reasons we decided to handle Meydanî’s principles that related to comment and interpretation of Qur'an in our article.

Özet

Kur’ân-ı Kerîm’in kendisini nitelediği ifadelerden biri de onun “Kitap” olmasıdır. İlk emri “Yaratan Rabbinin adıyla oku!” (Alâk, 96/1) olan Kur’ân, hükümleri ve kendine özgü üslûbu gibi özellikleriyle yüce bir sözdür (kavl-i sekîl). Her disiplinde olduğu gibi Kur’ân tefsirinin de hususî yöntemi ve usûlü vardır. Kur’ân’ı anlamak, bir dili ve o dille yazılıp söylenenleri mantûk ve mefhumuyla anlayabilmektir. Asr-ı saadetten günümüze kadar yazılan dirayet, rivayet tefsirleri ile içtimâî, edebî, fıkhî, ilmî vb. ekollerde de maksat farklı yöntem ve yaklaşımlarla Kur’ân’ı anlamaktır. Kur’ân’ı doğru anlamaya yarayan, bunun yöntem ve usûlünü anlatan ulûmü’l-Kur’ân ve bununla ilgili kâideler hicrî II. ve III. asırlarda bazı tefsir mukaddimelerinde bulunmaktaydı. İbnu'l-Cevzî (ö.597/1201) ile başlayıp et-Tûfî (ö.716/1316) ve İbn Teymiyye (ö. 728/1327) ile devam eden bu alana dair müstakil eserler kaleme alma eğilimi son dönemde Abdurrahman Habenneke el-Meydânî (ö. 2004) ile ivme kazanmıştır. Meydânî’nin gayesi Kur’ân’ın en doğru şekilde anlaşılıp yorumlanmasıdır. Bu gayeyi gerçekleştirmek için tespit ettiği kırk kâideyi tefsirine mukaddime sadedinde yazdığı “Kavâ‘idu’t-Tedebburi’l-Emsel li- Kitâbillâhi Azze ve Celle” adlı eserinde toplamıştır. Küllî kâide olmayan fakat Kur’ân’ın anlaşılmasına yarayan bu ilkeleri de “Me‘âricu’t-Tefekkur ve Dekâiku’t-Tedebbur Tefsîrun Tedebburiyyun li’l-Kur’âni’l-Kerîm bi Hasebi Tertîbi’n-Nuzûli Vifka Menheci Kitâbi Kavâ‘idi’t-Tedebburi’l-Emsel li Kitâbillâhi Azze ve Celle” adlı tefsirine uygulamaya çalışmıştır. Sayılarını artırmanın mümkün olduğu söz konusu ilkelerin benzerlerini başka eserlerde de görmek mümkündür. Bu nedenlerden ötürü makalemizde Kur’ân’ın tefsiri ve yorumuyla ilgili Meydanî’nin ilkelerini ele almaya karar verdik.