Dergiler / A. Âsaui atyndaġy Halyk̦aralyk̦ k̦azak̦-tùrìk universitetìnìn̦ habaršysy / 2021 / Sayı: 120
ON BEŞ YAŞ ÜZERİ BİREYLERİN ÖZNEL İYİ OLUŞ VE YAŞAM DOYUMU ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
- Sayı
- 2021 · Sayı: 120
- Sayfa
- 173–187
- DOI
- —
Özet
Bu araştırmada on beş yaş üstü bireylerin öznel iyi oluş ile yaşam doyumu algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmaya rastlantısal olarak seçilmiş 344 kişi katılmıştır. Bu kişilerden “cinsiyet”, “yaş”, “eğitim durumu” bilgileri de alınmıştır. Katılımcılar yaş gruplarına göre “15–19”, “20–39” ve “40–64” yaş aralıklarında gruplandırılmıştır. Bu gruplandırmada Ericsson’un (1987) psikososyal gelişim dönemleri temel alınmıştır. Araştırma kapsamında Öznel İyi Oluş Ölçeği [1] ve Yaşam Doyumu Ölçeği [2] kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, on beş yaş üzeri bireylerin öznel iyi oluş puanları ile yaşam doyumu puanları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı hesaplanmıştır. Yapılan analiz sonucunda on beş yaş üzeri bireylerin öznel iyi oluş puanları ile yaşam doyumu puanları arasında pozitif yönlü, yüksek düzeyli anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür, r=.68, n=316, p
Abstract
The aim of this study is to examine the relationship between subjective well-being and life satisfaction perceptions of individuals over the age of fifteen. 344 randomly selected people participated in the study. «Gender», «age», «educational status» information was also obtained from these people. Participants were grouped according to age groups in the age ranges «15–19», «20–39» and «40–64». This grouping was based on Ericsson's periods of psychosocial development. Subjective Well-Being Scale and life satisfaction scale were used as part of the research. As part of the study, the Pearson moments product correlation coefficient was calculated to determine whether there is a significant relationship between subjective well-being scores and life satisfaction scores of individuals over the age of fifteen. As a result of the analysis, it was observed that there was a positive, high-level significant relationship between subjective well-being scores and life satisfaction scores of individuals over the age of fifteen, r=.68, n=316, p