Journals / Uluslararası Toplumsal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 2
READING MIDNIGHT’S CHILDREN AND SONG OF LAWINO & SONG OF OCOL AS WORKS OF POSTCOLONIAL THEORY
- Pages
- 32–43
- DOI
- —
Abstract
Postcolonialism is basically a period of time after colonialism and postcolonial literature addresses the problems of decolonization. It is a term used to talk about writers or their works that deal with the issues of de-colonization, political or social independence of the colonized people or countries. In consideration of postcolonialism this paper explores the issue of postcolonialism examining Song of Lawino & Song of Ocol (1956) by Okot p’Bitek and Midnight’s Children (1980) by Salman Rushdie. Both writers examine the issue of postcolonialism and discuss it by creating their own histories. In the books we trace the fragmented stories of the characters. While Rushdie provides individualized history of India in the eyes of Saleem, Okot p’Bitek creates the character of Lawino who represents the African nation.
Özet
Postkolonyalizm temel olarak kolonyalizm sonrası zamanı ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Postkolonyal edebiyat ise Avrupa sömürgelerinin bağımsızlaşma sürecinin sorunlarına işaret eden; sömürülen ülkelerin ve insanların sosyal ve politik bağımsızlıklarını dile getiren yapıtları veya bu yapıtların yazarlarını kapsayan edebiyattır. Bu bildiri postkolonyalizm kavramı ışığında Salman Rushdie’nin Geceyarısı Çocukları ve Okot p’Bitek’in Lawino’nun Şarkısı & Ocol’un Şarkısı eserlerini irdelemektedir. Her iki yazar da eserinde kendi hikayelerini anlatarak postkolonyalizmi inceler. Okuyucu eserlerde karakterlerin parçalanmış öykülerinin izini sürer. Rushdie ana karakter Saleem’in gözünden Hindistan’ın tarihini ortaya koyarken, Okot p’Bitek ise Afrika ulusunu simgeleyen Lawino karakteriyle okuyucunun karşısına çıkar.