THE RELATIONSHIP BETWEEN SOLOMON ASH COMFORMITY TEST AND DECISION MAKING STYLES: (THE CASE OF TURKEY)

SOLOMON ASH UYUMLULUK DENEYİ VE BİREYLERİN KARAR VERME TARZLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ (TÜRKİYE ÖRNEĞİ)

Abstract

The main purpose of this study is to investigate whether individuals are affected by the pressure of the organization while making decisions. Although there is not much work in the field of social psychology in our country, this study is based on the compatibility test previously applied by Asch (1951) in the US and Scott and Bruce's (1995) decision-making scale. In this study, mixed analysis method was followed. The scope of the study consisted of the students attending Bayburt University. As a result of the research, it was observed that students with high rational decision making tendency were more interested in obeying the group. In addition, this study was conducted on two groups as control group and experimental group. In the control group, 99% of the respondents gave the right answer to all questions. However, in the experimental group, this rate decreased to 65%, while the number of respondents who did not comply with the pressure of the group was observed at 35%. The results showed that interestingly, that the participants, who were determined to have a rational decision, were more involved in the organization. While the participants with high intuitive decision-making rates were less affected by the group pressure. The general result of this study is the theoretical (statistical) as individuals tend to perceive themselves as one of the dimensions of their decision- making style. In practice, however, can give negative results.

Özet

Bu çalışmanın temel amacı bireylerin karar alırken örgütün baskısından etkilenip etkilenmediğini araştırırken, bu etkinin anlamlı olup olmadığını da incelemektir. Ülkemizde daha önceden sosyal psikoloji alanıyla ilgili çok çalışma yapılmamış olmasına rağmen söz konusu bu çalışma için ABD’de daha önceden Asch (1951) tarafından uygulanan uyumluluk deneyi ve Scott ve Bruce (1995) tarafından yapılan Karar verme tarzları ölçeği temel alınmıştır. Bu çalışma da karma analiz yolu izlenmiştir. Çalışmanın kapsamı ise Bayburt üniversitesinde lisans eğitimine devam eden öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırma sonucunda ise rasyonel karar verme eğilimi yüksek olan öğrencilerin ilginç bir şekilde gruba uyma konusunda daha istekli olduğu gözlemlenirken, sezgisel karar verme puanı yüksek ola katılımcıların gruba uyma konusunda daha az istekli olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca bu çalışma kontrol grubu ve deney grubu olmak üzere iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubunda katılımcıların %99’u bütün sorulara doğru cevabı vermiştir. Ancak deney grubunda ise bu oran %65 lere kadar gerilerken hiçbir şekilde grubun baskısına uymadan cevap verenlerin sayısı %35 seviyesinde gözlemlenmiştir. Yapılan çalışmanın sonuçları, ilginç bir şekilde, rasyonel bir karara sahip olduğu belirlenen katılımcıların grup baskından daha fazla etkilendiği ortaya koyarken Sezgisel karar verme oranının yüksek olduğu katılımcıların grup baskısından daha az etkilendiği ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmanın genel sonucu, teorik (İstatistiksel) olarak bireylerin kendilerini karar verme tarzlarında ki boyutlardan birine eğilimli oalrak algılarlar. Ancak pratikte tersine sonuçlar verebilmektedir.