Narrative Performance of the Word ın Beckett's Early Theatre Beckett'in ilk Oyunlarinda Sozijn Anlatimsal Temsili

Özet

Hepsi için geçerli değilse de çoğu Beckett sahne figürü için anlatıyı yaşamın kendisine tercih etme alışkanlığı söz konusudur. Anlatıları ortak yarı-bilinçli yaşamsal meselelerle ilintilidir, engellenemez yaşlanma, yaklaşan ölüm ve düşükle sonuçlanan gebelikler ve kısırlıkları da içeren çeşitli cinsel düşkırıklıklar. Anlatılarının gidimli niteliği ve tuhaf anlatı performansları bir arada düşünüldüğünde öykü ile anlatıcı arasında kalın bir bağ oluşur ve bu da anlatı olayına yakından bakmayı hedefleyen bu bildirinin temel meselesine işaret eder. Anlatılar özellikle de ilk dönem Beckettyen repertuvarını oluşturan oyunlardan takip edilecektir: Bütün Düşenler (1957), Godot’yu Beklerken (1952), Oyun Sonu (1957) ve Mutlu Günler (1961).