OYUNCU MEDDAH YA DA “KENDİ VE DİĞERLERİ” MEKANİZMASI

Özet

Bu makale geleneksel Türk tiyatrosunun ana türlerinden biri olan meddahlık sanatını oyunculuk açısından ele almaktadır. Evrensel anlamda oyunculuk sanatına en fazla başvuran bu gösteri türünün çoğunlukla sözel yanıyla tanınmasına karşın oyunculuk gösterisi yanının ağırlık kazandığını ileri sürmektedir. Meddahın gösteri sürecinde seyirci ile kurduğu ilişkiler, gösteri alanını nasıl işlevsel bir sahneye dönüştürdüğü, aksesuarları nasıl kullandığı ve doğaçlama yapma özellikleri tek tek ele alınarak sistematik bir teknik kullandığı açıklanmaktadır. Bu teknik, kendi ve diğerleri mekanizması- dır. Meddahın kendisini, hikâyeyi, gösteri alanını, seyircileri, aksesuarları nasıl ve hangi amaçla değiştirdiği, bunları yaparken doğaçlamayı nasıl kullandığı bu mekanizma içinde ele alınmaktadır. Bildiri, geleneksel Türk meddahlık sanatının, çağdaş Türk tiyatrosu için, özellikle çağdaş oyunculuk sanatı için zengin bir kaynak olduğunu vurgulamayı amaçlamaktadır