Oyunculuk sanatında Dionysosçu dürtünün yeri üzerine

Özet

Nietzsche, tiyatro ve oyunculuk sanatının temeli olan drama dürtüsünü, bireyin kendinden çıkıp dönüşerek kendini doğayla ve diğer insanlarla bir hissetmesine yol açan Dionysosçu dürtü olarak tanımlamış, türkü ve danslarıyla antik koronun bu Dionysosçu dürtünün doğrudan sureti ve taşıyıcısı olduğunu iddia etmiştir. Fakat ona göre bu temel dürtü, Euripides ile birlikte tiyatrodan kapı dışarı edilmiştir. Bu makale, çağdaş tiyatroda, oyuncunun sanatında Dionysosçu dürtüyü yeniden canlandırmaya yönelik bazı yaklaşımlar üzerine bir inceleme ve eleştiri ortaya koymayı amaçlamıştır. Makalenin temel tezi, Dionysosçu dürtünün bugün, genel olarak sanılanın aksine tüm biçim ve kuralları terk ederek değil, tam tersine incelikle işlenmiş belirli yapılar sayesinde yeniden varedilebileceğidir.