Brief Notes on The Byzantine Insular Urbanism in The Eastern Mediterranean Between Late Antiquity and The Early Middle Ages (Ca. 650 – Ca. 800 CE)

Doğu Akdeniz’de Geç Antik Çağ ile Erken Orta Çağlar Arasında Bizans İzolatif Kentçiliği Üzerine Kısa Notlar (Yaklaşık 650 - Yaklaşık 800 CE)

Abstract

This paper aims at reassessing the concept of peripherality of the Byzantine insular world. It is suggested that Sicily, Crete and Cyprus (and to a lesser extent Malta, Sardinia and the Balearics) acted as a third political and economic pole between the Anatolian plateau and the Aegean Sea in the Byzantine Mediterranean. This will shed “archeological” light on some parallel economic and political trajectories of the urban centers located on two of the abovementioned islands: Salamis-Constantia on Cyprus and Gortyn in Crete during the transition from Late Antiquity to the Early Middle Ages.

Özet

Bu makale, Bizans İmparatorluğu Adalar Sistemi içinde periferi ve periferik alan konseptini yeniden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Makalede, Girit, Sicilya ve Kıbrıs merkezde olmak üzere destekleyici diğer örnekler olarak Malta, Sardunya ve Balear Adaları kullanılacak ve bu adaların Bizans Akdenizi’nin kalbi olarak kabul edilen Anadolu platosu ve Ege Denizi çevresinde hem politik hem de ekonomik açılardan üçüncü bir kutup olarak fonksiyonları tartışılacaktır. Bu argüman Geç Antikçağ’dan Erken Ortaçağ’a geçiş döneminde Salamis-Constantia (Kıbrıs) ve Gortyn (Girit) şehir merkezlerinin sunduğu arkeolojik kanıtlar ve iki merkezin paralel ekonomik ve politik yörüngeleri ile desteklenecektir.