The effect of high-intensity laser therapy on pain, functionality, and quality of life in patients with chronic shoulder pain

Kronik omuz ağrılı olgularda yüksek yoğunluklu lazer terapinin ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Abstract

Purpose: The purpose of this study was to investigate the effects of high-intensity laser therapy (HILT) added to conventional therapy (CT) on pain, functionality, and quality of life in patients with chronic shoulder pain. Methods: Fifty people with chronic shoulder pain (18-75 years) participated in the study. Participants were randomized into two groups (CT group or CT+HILT group), and both received CT program for 3 weeks, 5 sessions a week and only CT+HILT group (n=25) received HILT in addition to CT. Upper extremity range of motion, pain threshold, muscle strength, disability, and quality of life were assessed before and immediately after the treatment. Results: For intergroup comparisons Independent-Samples T-test and intra-group comparisons Paired-Samples T-test were used and for the data that did not show normal distribution Mann Whitney-U and Wilcoxon tests were used. Analyzes were considered significant at a confidence interval of p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, kronik omuz ağrılı hastalarda geleneksel tedaviye eklenen yüksek yoğunluklu lazer tedavisinin (HILT) ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmaktır. Yöntemler: Çalışmaya (18-75 yaşları arasında) kronik omuz ağrısı olan 50 kişi katıldı. Hastalar rastgele iki gruba (CT grubu veya CT+HILT grubu) ayrılarak ve her iki gruba da 3 hafta boyunca, haftada 5 seans olmak üzere geleneksel terapi programı uygulandı ve sadece CT+HILT grubuna (n=25) geleneksel tedaviye ek olarak HILT uygulandı. Üst ekstremite hareket açıklığı, ağrı eşiği, kas kuvveti, engellilik durumu ve yaşam kalitesi tedavi öncesinde ve hemen sonrasında değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arası karşılaştırmalarda Independent-Samples T-test ve grup içi karşılaştırmalarda Paired-Samples T-test; normal dağılıma uymayan verilerin karşılaştırılmasında ise Mann Whitney-U and Wilcoxon testleri kullanıldı. Analizler p