Spontaneous Resolution Of Arrhythmia in Propafenone Intoxication: A Rare Case Report

Propafenon İntoksikasyonunda Aritminin Spontan Rezolüsyonu: Nadir Bir Olgu Sunumu

Tuğçe YILMAZ, Merve OSOYDAN SATICI, Mehmet Muzaffer İSLAM, Serdar ÖZDEMİR, Serkan Emre EROĞLU, Gökhan AKSEL

Abstract

Propafenone toxicity is rare but poses a life-threatening condition due to malignant arrhythmias. However, there is currently no recommended standard specific treatment or antidote. In our case, we presented a young patient with transient cardiac toxicity and spontaneous recovery in her follow up after taking high-dose propafenone for suicide attempt. Electrocardiography showed sinus rhythm with prolongation of PR interval with 240 ms, QRS width 160 ms, and corrected QT interval QTc with 498 ms; Terminal R wave observed in leads V1 and aVR and metabolic acidosis was also observed at the time of admission. In patient’s follow up, sodium bicarbonate and lipid emulsion treatment was planned but did not applied due to the resolution of cardiotoxic arrhythmia in 30 minutes after her admission, and metabolic acidemia was observed to regress with supportive treatment. In conclusion, propofenone intoxication, like other class 1C antiarrhythmics, is a life- threatening, rarely reported toxicity that complicates clinical decisions. It is critical to be aware that propofenone overdose can be fatal, and is also essential to remember that, despite the lack of an antidote, total recovery can be accomplished with constant monitoring and supportive treatment.

Özet

Propafenon toksisitesi nadirdir ancak malign aritmiler nedeniyle yaşamı tehdit eden bir tablo oluşturur. Bununla birlikte, şu anda önerilen bir standart spesifik bir tedavi veya panzehir bulunmamaktadır. Olgumuzda, özkıyım amacı ile yüksek doz propafenon alımı sonrası geç başvuruda geçici kardiyak toksitite gözlenen ve spontan iyileşme görülen genç birhastayı sunduk. Başvuru sırasında elektrokardiyografide PR intervalinin 240 ms ile , QRS genişliğinin 160 ms ile ve düzeltilmiş QT intervalinin 498 ms ile uzamış olduğu bir sinüs ritmi görüldü; V1 ve aVR;de terminal R dalgası mevcuttu ve metabolik asidoz gözlendi. Hastanın takibinde sodyum bikarbonat ve lipid emülsiyon tedavisi planlandı ancak her başvurudan 30 dakika sonra kardiyotoksik aritmi düzeldiği için uygulanmadı ve destek tedavisi ile metabolik asidozun gerilediği gözlendi. Sonuç olarak, propofenon intoksikasyonu, diğer sınıf 1C antiaritmikler gibi, yaşamı tehdit eden, nadiren bildirilen ve klinik kararları zorlaştıran bir toksisitedir. Bu nedenle mortal seyredebileceği bilinmeli, antidotu olmasa da yakın izlem ve destek tedavi ile tam iyileşme sağlanabileceği unutulmamalıdır.