LEAN BACK IN THE TRANSITION FROM LATENCY TO ADOLESCENCE: SMALL STEPS OF FEMININE IDENTIFICATION, CASE STUDY

GİZİL DÖNEMDEN ERGENLİĞE GEÇERKEN ARKANA YASLAN: KADINSI ÖZDEŞİMİN KÜÇÜK ADIMLARI, OLGU SUNUMU

Abstract

In this study, the anxiety of loss from early childhood period of a girl who is in the transition process from a latent period to adolescence and Oedipal period fixations that make it difficult to transition to adolescence were discussed within the framework of psychoanalytic theory. A total of 16 psychoanalytic-oriented clinical interviews conducted once a week with an 11.5-year-old client for 50 minutes, as well as responses to Rorschach and Children’s Apperception tests were evaluated by taking into account the experiences of early childhood and Oedipal period of the case. The anxiety about depression, castration and feminine identification were partially reduced by the rapport between the psychologist and the case and also the meaning of the interviews. In accordance with psychoanalytic theory and the literature, it was determined that the damaged relationships established with parents were the basis of the concerns experienced by the case. The anxiety about loss of objects from early childhood experiences the anxiety about punishment from the Oedipal period decreased due to the supportive side of the interviews that were conducted to reveal suppressed unconscious impulses. It is thought that the case approaches feminine identification, which is great importance for having a less damaged adolescence.

Özet

Bu çalışmada gizil dönemden ergenlik dönemine geçiş yaşayan bir kız çocuğunun erken çocukluk yaşantılarından kalan kayıp endişesi ve ergenlik döneme geçişini zorlaştıran ödipal dönem fiksasyonları psikanalitik kuram çerçevesinde ele alınmıştır. 11,5 yaşındaki olguyla haftada bir yapılan 50 dakikalık, toplam 16 psikanalitik yönelimli klinik görüşmenin yanı sıra uygulanan Rorschach ve Children’s Apperception Testlerine (CAT) verilen yanıtlar, olgunun erken dönem ve ödipal dönem yaşantıları göz önünde tutularak değerlendirilmiştir. Psikolog ile olgu arasında kurulan güven ilişkisi ve olgunun yürütülen görüşmelere yüklediği anlam aracılığıyla depresyon, kastrasyon ve kadınsı özdeşime dair endişelerinde kısmen azalma görülmüştür. Psikanalitik kuram ve literatüre uygun olarak, olgunun yaşadığı endişelerin temelinde, ebeveynlerle kurulan hasarlı ilişkilerin olduğu saptanmıştır. Erken çocukluk yaşantılarından kalan nesne kaybı endişesi ve ödipal dönemden kalan ceza görme endişesi, yürütülen görüşmelerin bastırılan bilinçdışı dürtülerin açığa çıkarılmasını destekleyici yanıyla azalmıştır. Olgunun daha az hasarlı bir ergenlik dönemi geçirmesinde büyük öneme sahip kadınsı özdeşime yaklaştığı düşünülmektedir.