Journals / Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi / 2020 / Cilt: 15 - Sayı: 60

Examination of intellectual capital components in textile sector: A research on Turkish textile companies

Tekstil sektöründe entelektüel sermaye bileşenlerinin incelenmesi: Türk tekstil şirketleri üzerine bir araştırma

Pages
379–406
DOI
—

Abstract

In this era of globalization of competition, what makes companies valuable is the knowledge, non-financial capabilities and values they possess. Neither the concept of intangible assets nor “the difference between the market value of companies and the book value” obtained from their financial statements can fully explain this. These values that provide competitive advantage to companies are used together with financial term and expressed as intellectual capital. The high level of intellectual capital contributes to both the sustainability of firms and the national economy. In this respect, this study aims to analyze the intellectual capital practices of companies operating in the textile sector in Turkey. The scope of the study consists of small and medium sized textile companies producing in Istanbul and the qualitative research method is preferred as the method. Participants were asked questions about the practices of intellectual capital in their firms, whose main components are human capital, structural capital and customer capital. Research findings show that in the context of human capital, firms are aware of the importance of qualified employees to themselves, but they fail to invest in employees. Structural capital is the most problematic component of firms. The results show that companies have important deficiencies not only in terms of technology but also in terms of research and development, knowledge production, data storage, protection and use. In terms of customer capital, firms are better off than the other two components. It has been determined that the majority of companies give great importance on customer relations in an intense competitive environment, but it is not sufficient in the context of measuring customer satisfaction.

Özet

Rekabetin globalleştiği çağımızda, firmaları değerli kılan sahip olduğu bilgiler, finansal olmayan yetenekler ve değerlerdir. Ne maddi olmayan varlıklar kavramı ne de firmaların “piyasa değeri ile finansal tablolarından elde edilen defter değeri arasındaki farkı» bunu tam olarak açıklayabilmektedir. Firmalara rekabet avantajı sağlayan bu değerler finansal terimle beraber kullanılarak entelektüel sermaye olarak ifade edilmektedir. Entelektüel sermaye düzeyinin yüksekliği, hem firmaların sürdürülebilirliğine hem de ülke ekonomisine büyük katkı sağlamaktadır. Bu doğrultuda bu çalışma, Türkiye’de tekstil sektöründe faaliyet gösteren firmalarda entelektüel sermaye uygulamalarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın kapsamını İstanbul’da üretim yapan küçük ve orta büyüklükteki tekstil firmaları oluşturmakta olup, yöntem olarak nitel araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Katılımcılara, temel bileşenleri insan sermayesi, yapısal sermaye ve müşteri sermayesi olarak kabul edilen tekstil firmalarındaki entelektüel sermaye uygulamaları ile ilgili sorular yöneltilmiştir. Araştırma bulguları, insan sermayesi bağlamında, firmaların kalifiye çalışanların kendileri açısından öneminin farkında olmalarına karşın, çalışanlarına yatırım yapmada yetersiz kaldıklarını göstermektedir. Firmaların en sorunlu oldukları bileşen ise yapısal sermayedir. Sonuçlar, firmaların sadece teknolojik olarak değil, araştırma geliştirme, bilgi üretimi, saklanması, korunması ve kullanılması açısından da önemli eksiklikleri olduğunu göstermektedir. Firmalar müşteri sermayesi bağlamında ise, diğer iki bileşene göre daha iyi durumdadır. Firmaların büyük kısmının yoğun rekabet ortamında müşteri ilişkilerine büyük önem verdiği, ancak müşteri memnuniyetinin ölçülmesi bağlamında yeterli olmadığı saptanmıştır.

Keywords: Entelektüel sermaye, sürdürülebilirlik, insan sermayesi, yapısal sermaye, müşteri sermayesi