Journals / Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 2
The RelationshIp between helping behaviors, religiosity and lIfe satisfaction. A case study on Turkish Muslims
- Pages
- 7–25
- DOI
- —
Abstract
Last two decades, various studies have been carried out to examinevirtues and their relations to religiosity and positive healthappearances such as happiness, wellbeing and life satisfaction.The emerging of positive psychology has cultivated the spreadingof studies on the relationship between variables mentioned above.This paper investigates the relationship between helping behaviors,religiosity and life satisfaction on the case of Turkish Muslimsample. A total 230 participants were recruited from different districtsof Istanbul (Turkey) using non-random snowball samplingtechniques in December 2016. Among the participants sampled,47% (N=108) are men and 53% (N=122) women. Ages of participantsrange between 15 and 70 and mean age is 28.5 (SD=10.8).In the current study, “Brief Islamic Religiosity Scale” and “EmpathicInclination Measure”, “Helping Behaviors Scale” and “Scalefor Satisfaction with Life” are applied to the sample. Accordingto regression findings, religiosity has a positive effect on ‘helpingbehaviors’ and ‘life satisfaction’. Findings also indicated thatempathy and religiosity are mediating factor on the relationshipbetween helping and life satisfaction. Implications of these results <span style="font-size: 14px;"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica} p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Times} span.s1 {font: 8.0px Times} span.s2 {font: 8.0px Helvetica} and suggestions for future research are discussed.
Özet
Son çeyrek yüzyılda, erdemlerin dindarlık ve mutluluk, iyi oluş,hayat memnuniyeti gibi pozitif sağlık göstergeleriyle ilişkisinedair pek çok araştırma yapılmıştır. Pozitif psikoloji yaklaşımınınortaya çıkışı, söz konusu bu değişkenler arasındaki ilişkiyi elealan araştırmaların sayısını artırmıştır. Bu makale, yardım etmedavranışları, dindarlık ve hayat memnuniyetini ilişkisini, İstanbul’dantoplanan 230 kişilik bir çalışma grubundan elde edilenveriler çerçevesinde ele almaktadır. Çalışma grubu kartopu örneklemeyöntemiyle seçilmiş ve veriler Aralık 2016 yılında toplanmıştır. <span style="font-size: 14px;"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica} Katılımcıların %47’si erkek %53’ü kadınlardan oluşmaktadır. Katılımcıların yaşları 15-70 arasında değişmektedir. <span style="font-size: 14px;"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica} span.s1 {font: 8.0px Times} Yaş ortalaması M=28.5 (SD=10.8)’dir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Dindarlık Ölçeği, Empatik Eğilim Ölçeği, Hayat Memnuniyeti Ölçeği ve Yardım Etme Davranışları Ölçeği kullanılmıştır. Regresyon analizine göre, dindarlığın hem yardım etme hem de hayat memnuniyeti üzerinde olumlu etkisi vardır. Yine bulgulara göre empati ve dindarlık, yardım etme ve hayat memnuniyeti ilişkisinde arabulucu faktörler olmuştur.<span style="font-size: 14px;"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica} p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 7.5px Helvetica} p.p3 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 5.5px Helvetica} span.s1 {font: 8.0px Times} span.s2 {font: 5.5px Times} span.s3 {font: 8.0px Helvetica}