POLITICAL POWER-RELIGION-SOCIETY RELATIONSHIP WITHIN THE SCOPE OF COVID-19 PANDEMIC: TRANSFORMATION OF RITUALS AND THE FUTURE OF RELIGIONS

COVID-19 PANDEMİSİ KAPSAMINDA SİYASAL ERK-DİN-TOPLUM İLİŞKİSİ: RİTÜELLERİN DÖNÜŞÜMÜ VE DİNLERİN GELECEĞİ

Abstract

The COVID-19 pandemic, which has reversed the usual routines, has made it obligatory for religious institutions to make some radical changes to their rituals in line with the suggestions/instructions of the political power and people obey the 'new normal'. In this study, the reaction of belief systems to the pandemic during the period when COVID-19 emerged and spread was discussed on the basis of countries. In the text, firstly, the concepts of religion, Atheism, Judaism, Christianity ve Islam were explained and a conceptual framework was formed. In countries where these beliefs and religious sects are widespread, religious institutions' willingness to obey the pandemic rules and the change they have brought to the way of worship, the ability of the political power to prevent the spread of the virus by limiting collective religious rituals, and the positive/negative reactions of the people to religion-state relations and radical decisions taken by religious institutions have been discussed. The study, which was carried out with qualitative research techniques, was supported by data obtained from official sources and interpreted with the religious reactions developed against the limitations of daily life. The research confines itself to Atheism, the three heavenly religions and affiliated sects, the countries that represent these sects, and the early periods of the pandemic.

Özet

Alışılagelmiş rutinleri tersyüz eden COVID-19 pandemisi, dini kurumların -siyasi erkin telkinleri/talimatları doğrultusunda- ritüellerinde birtakım radikal değişimler yapmasını ve bireylerin ‘yeni normal’e riayet etmesini zorunlu hale getirmiştir. Bu çalışmada, COVID19’un ortaya çıktığı ve yaygınlaşmaya başladığı dönemde, inanç sistemlerinin pandemiye ne tür reaksiyon gösterdikleri ülkeler bazında tartışılmıştır. Metinde, ilk olarak, din, Ateizm, Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslamiyet kavramları açıklanarak, kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Bu inançların ve inançlara bağlı mezheplerin yaygın olduğu ülkelerde dini kurumların pandemi kurallarına uyma istekleri ve ibadet şekillerine getirdikleri değişim, siyasal erkin toplu gerçekleştirilen dini ritüelleri sınırlayarak virüsün yaygınlaşmasını engelleme kabiliyeti ve halkın din-devlet ilişkilerine ve dini kurumların aldığı radikal kararlara gösterdikleri olumlu/olumsuz tepkiler fiili olaylar üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Nitel araştırma teknikleriyle gerçekleştirilen çalışma, resmi kaynaklardan alınan verilerle desteklenmiş, gündelik yaşama getirilen kısıtlılıklara karşı geliştirilen dinsel tepkilerle yorumlanmıştır. Araştırma, kendisini Ateizm, üç semavi din ve bağlı mezhepler, bu mezhepleri temsil eden ülkeler ve pandeminin ilk dönemleriyle sınırlamıştır.